سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

زکیه رستمزاده –

چکیده:

عفونتهای بیمارستانی که در اثر اقامت یا بستری شدن در بیمارستانها بعلت رعایت نکردن اصول بهداشت توسط میکروارگانیسم های مختلف حاصل می شود. این عفونتها ممکن است منشأ داخلی (آندوژن) یا خارجی (اکزوژن) داشته و علاوه بر اینکه از بیمار به بیمار دیگر منتقل می شود ممکن است از پرستار پرسنل، پرسنل بیمارستان، ملاقات کننده نیز انتقال یابند. متد و نتایج: پژوهش حاضر به روش مطالعه توصیفی روی بیماران انجام گرفت نمونه های مثبت طبق روش استاندارد کشت و تست حساسیت آنتی بیوتیکی مورد ارزیابی قرار گرفتند و مقاومت آنتی بیوتیکی تعیین و اطلاعات با آمار توصیفی ارائه گردید. نتایج در سالهای اخیر ارگانیسم های گرم مثبت مقاوم به آنتی بیوتیک از قبیل استوفیلوکرکوس اپیدرمیس، انتروکولها و استافیلوکوکس ارنوس مقاوم به متی سیلین از اهمیت خاصی برخوردار بوده اند. در حال حاضر اشرشیا بعنوان مهمترین گونه باکتریایی راستافیلوکوس اورنوس و سولدموئاس بعنوان دومین باکتری شایع در عفونتهای بیمارستانی نقش باز ی می کنند. همچنانکه نتایج بررسی آنتی بیوتیکی بیانگر مقاومت بالا شرنیا مکی به سفازولین (۲٫۶۱%) و کنوتریموکسازول (۱٫۶۳%) بود و در سونوموباس آئروژینوژا بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی در تری متوپریم و سولفامتوکسازول ۹۹/۵% مشاهده شد. بحث: هر چند در ماهیت ارگانیسم های عامل عفونتهای بیمارستانی تغییراتی ایجاد شده است مهمترین این تغییرات، کسب مقاومت پلاسمیدی نسبت به آنتی بیوتیکهاست. که این امر ناشی از مصرف بی رویه آنتی بیوتیکها، پراکنده شدن مواد شیمیایی ضد عفونی کننده است. در هر بیمارستانی اجرای برنامه هایی برای شناسایی، پاشین، پی گیری و کنترل عفونتهای بیمارستانی ضروری است. پاشین بیمارانی که بعد از بستری شدن در بیمارستان دچار عفونت و تب شده اند و بعد از ۲۴ ساعت مصرف آنتی بیوتیک تب آنها فروکش نکرده است بسیار حائز اهمیت است. برگزاری دوره های آموزش ضمن خدمت برای پرسنل درمانی و نیز پرسنل خدماتی و نیز آموزش صحیح شستشوی دستها برای این افراد الزامی است. یکی از وظایف مهم کمیته کنترل عفونت شناسایی طغیان عفونتهای بیمارستانی است برای تعیین منشأ خارجی عفونتهای بیمارستانی بررسی عوامل خطر ساز از جمله بیماران بستری، رژیم های آنتی بیوتیک درمانی و نیز افراد دارای سوند الزامی است. بنابراین با شناسایی منشأ عفونت پیشگیری از آن اماکن پذیر است.