سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

کرامت میجانی – کارشناس ارشد بیابان زدائی وعضو اداره مطالعات مدیریت آبخیزداری سازمان
شهرام قائم مقامیان – کارشناس اداره ارزیابی واطلاعات جغرافیایی مدیریت آبخیزداری سازمان جها
محمدرضا امینی زاده – کارشناس ارشد مدیریت آبخیزداری استان کرمان

چکیده:

سیل پدیده است که دلیل عمده آن عوامل طبیعی است لیکن دخالت بشر و بهم زدن تعادل طبیعی حوضه های آبخیز وقوع این پدیده و خسارت نا شی از آنرا تشدید می کند روند صعودی وقوع سیل در کشور این موضوع را به اثبات می رساند . از عوامل موثر در افزایش سیلابها در سالهای اخیر می توان تبدیل اراضی وتخریب پوشش گیاهی و خاک ، تجاوز و خانه سازی درحریم رودخانه وشدت بارندگی های کوتاه مدت را نام برد . استان کرمان که جزء مناطق خشک و کم آب کشور محسوب می شود از مناطق سیلخیز کشور می باشد . اگرچه متوسط بارندگی سالانه آن درحدود ۱۴۵ میلیمتر می باشد اما این بارشها از پراکنش زمانی ومکانی بسیار نامناسبی برخوردار بوده و طی چند بارندگی حادث می شوند آمار سیلهای استان و خسارات ناشی ازآنها از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۸۳ از افزایش روند سیلخیزی در این استان حکایت می کند و مردم بیشتر نواحی این استان از حداقل باران ،حداکثر خسارت را متحمل می شوند . بطوریکه سیلابهای ویرانگر همه ساله درجلو دیدگان پراز حسرت مردمی که در بیشتر مواقع سال به قطر اتی از آب نیاز مبرم دارند ، خانه وکاشانه آنها را با خود می برد و این دوگانگی و تضاد بین نیاز بسیار به آب و آسیب فراوان از همین آب ،سالیان است که دل مردم را به درد می آورد .در دوره آماری مذکور ۵۷۲ مورد سیل گزارش شده که ۵۶۷ نفر انسان و بیش از ۲۵۳ هزار راس دام تلفات داشته و به ۴۷۵۳ رشته قنات ، ۵۰۱۵ هکتار باغ ، ۸۷۴۰۰ هکتار اراضی زراعی ، ۳۸۲۲۷ باب (واحد مسکونی و آموزشی و …) ۳۱۹ حلقه چاه و غیره خسارت وارد شده است .در این مقایسه فراوانی وقوع سیلابها و خسارات ناشی از آنها در استان کرمان آورده شده است. در این مقاله فراوانی وقوع سیلابها و خسارات ناشی از آنها در استان کرمان آورده شده است .