سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد تاج بخش – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های ابی، گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مش
عزیز ا… ایزدی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی
سعیدرضا خداشناس – دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

عقیده موجود در زمینه کنترل رواناب در کشور ما مبتنی بر تخلیه و دفعسریع سیلاب بفاصله های هرچه دورتر می باشد. سیستمهای زهکشی و شبکه های آب سطحی با پوشش سخت با این هدف احداث می شود تا سرعت جریان را زیادتر نموده و توان تخلیه سیلاب را افزایش دهند. منتهی اشباع شدن سریع شبکه به علت توسعه شهری، عدم بهره برداری ونگهداری مناسب و … باعث میشود با کوچکترین بارشی خیابانا و کوچه ها دچار آبگرفتگی شود. با توجه به شرایط فوق لازم است ایران نیز مانند کشورهایی از قبیل فرانسه و ژاپن که پیشگامان استفاده از روشهای نوین در کنترل رواناب شهری هستند از تکنیک های جدید مانند حوضچه های ذخیره رواناب سنگفرش های نفوذ پذیر، ترانشه های نفوذباکس های نفوذپذیری استفاده کند.