سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش منطقه ای جایگاه تکنولوژی آموزشی در نظام تعلیم و تربیت

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

فرانک موسوی –
دکتر مریم اسلام پناه –

چکیده:

با گسترش فناوری اطلاعات و ارتباط و توسعه انکانات تکنولوژی در عرصه ارتباطات ، تمام سازمانها خود را به سمت مکانیزه کردن سوق می دهند تا از این طریق بر سرعت و دقت انجام کارها افزوده و احتمال خطا توسط نیروی انسانی را کاهش دهند. نظام آموزش و پرورش نیز به خود با وارد کردن فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در این عرصه تلاش کرده تا حداکثر بهره برداری را از این دستاورد بشری داشته باشد. با فراپیچیده و متنوع شدن جامعه ، فرایند آماده سازی کودکان و نوجوانان به عنوان اندیشمندان مستقل ، شهروندان مولد و رهبران آینده دشوارتر و پیچیده تر می شود . مدارس هوشمند در دنیا حاصل به کارگیری از این امکانات است. مدرسه هوشمند مدرسه یی است که علاوه بر استفاده از امکانات فیزیکی مدرسه و برنامه هایی مانند سایر مدارس تلاش دارد تا با تجهیز به امکانات رایانه یی و فناوری های مربوطه کنترل و مدیریت خود را بر این اساس مبتنی کند و محتوای اکثر دروس را الکترونیکی کرده و ارزشیابی و نظارت سیستم را هوشمند گرداند . در اینگونه مدارس سیستم بر روی کامپیوتر مرکزی مدرسه نصب می شود و با اتصال به تعداد زیادی از خطوط تلفن در طول شبانه روز آماده ارایه خدمات است. این سیستم امکانی را فراهم می آورد تا دانش آموزان ، اولیا و معلمین و کادر مدرسه در تعمل همیشگی و پویا برنامه خود را به پیش برند. امکان اطلاع رسانی صوتی و تصویری ، ارتباط با مربیان ، ارایه انتقادات و پیشنهادات ، پرسش و پاسخ و سایر موارد ضروری از جمله کارکرد های مدارس هوشمند است. در این مدارس دانش آموزان با داشتن یک کامپیوتر در منزل همیشه با سیستم مدرسه خود در ارتباط خواهند بود لذا می توان گفت مدارس هوشمند هیچ وقت تعطیل نخواهد بود . از جمله مهمترین ویژگی های مدارس هوشمند این است که دانش آموزان با تفکر مستقل و ابراز خلاقیت توانمندی خود را به کار می گیرند و فضای حاکم موجب به کارگیری توانمندی های مربیان ، معلمان و اولیا برای تقویت آموزش و پرورش می گردد و بطور کلی محیط مدرسه مشوق یادگیری و باعث ایجاد انگیزه و رغبت در مجموعه می شود.