مقاله شاخص هاي بيوشيميايي تروپونين I، لپتين و CK-MB در مبتلايان به بيماري عروق كرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين از صفحه ۱۲ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: شاخص هاي بيوشيميايي تروپونين I، لپتين و CK-MB در مبتلايان به بيماري عروق كرونر
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تروپونين I قلبي
مقاله لپتين
مقاله انفاركتوس ميوكارد
مقاله CK-MB
مقاله بيماري عروق كرونر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نباتچيان فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: عين الهي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: دشتي نسرين
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي خالدي علي
جناب آقای / سرکار خانم: صراف نژاد عبدالفتاح

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: در سال هاي اخير، اندازه گيري تروپونين I به عنوان يك عامل پيش آگهي دهنده عارضه هاي قلبي مطرح شده و تحقيق هايي در مورد اهميت سنجش لپتين در اين بيماران انجام شده است. علاوه بر اين،CK-MB  همواره به عنوان يك آزمون استاندارد طلايي در تشخيص بيماري هاي قلبي عروقي مطرح بوده است.
هدف: مطالعه به منظور تعيين شاخص هاي بيوشيمايي در افراد مبتلا به بيماري عروق كرونر انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۱۰۰ بيمار مبتلا به عوارض عروق كرونر انجام شد. پس از تهيه نمونه خون، سرم نمونه بيماران تفكيك و تروپونين  Iلپتين و CK-MB اندازه گيري شدند. مقدار تروپونين I به روش ايمونولومينومتريك دو طرفه و مقادير لپتين و CK-MB به روش اليزا اندازه گيري شدند. داده ها با آزمون هاي آماري تي مستقل و ضريب همبستگي پيرسون تحليل شدند.
يافته ها: بين ميزان تروپونين I با لپتين و CK-MB ارتباط معني داري وجود داشت (p=0.01) بين ميزان لپتين با جنس و سن بيماران ارتباط معني دار وجود داشت به ترتيب (p<0.001 و (p=0.018. بين ميزان تروپونين I و جنس بيماران ارتباط معني دار وجود داشت(p<0.016) . همچنين بين جنس بيماران و سابقه سكته قلبي ارتباط معني دار وجود داشت (p<0.002).
نتيجه گيري: سنجش تروپونين I در كنار CK-MB مي تواند روش مناسبي براي تشخيص پيشرفت سكته ميوكارد باشد. لذا شاخص هاي لپتين و تروپونين I هر دو مي توانند به عنوان ابزار تشخيصي جهت بيماري عروق كرونر مطرح شوند. از آنجا كه تروپونين I قلبي در بافت هاي ديگر بدن وجود ندارد شاخصي ايده آل براي تشخيص نهايي سكته حاد ميوكارد است.