مقاله شاخص هاي تشخيصي ديابت و خودکارآمدي در بيماران ديابتي مراجعه کننده به درمانگاه نادر کاظمي شيراز سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهش پرستاري از صفحه ۱۵ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: شاخص هاي تشخيصي ديابت و خودکارآمدي در بيماران ديابتي مراجعه کننده به درمانگاه نادر کاظمي شيراز سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودکارآمدي
مقاله خودمديريتي
مقاله ديابت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثابت سروستاني راحله
جناب آقای / سرکار خانم: هاديان شيرازي زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت بيماري مزمني است که به رفتارهاي خودمراقبتي ويژه اي تا پايان عمر نياز دارد. خودکارآمدي پايه اي براي تقويت خود مراقبتي در ديابت است که نقش زيادي در درمان و کنترل عوارض در اين بيماري دارد. هدف اين مطالعه يافتن وضعيت سازه خودکارآمدي در بيماران ديابتي و نيز بررسي عوامل مرتبط با آن طراحي و اجرا شده است.
روش: در يک مطالعه مقطعي ۱۰۰ نفر به صورت تصادفي ساده از ميان افراد مبتلا به ديابت انتخاب شدند. ميزان خودکارآمدي واحدهاي مورد پژوهش با استفاده از پرسشنامه DMSES اندازه گيري شد. ميزان قندخون و HBA1c در آزمايشگاه همان مرکز بررسي شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS در سطح معناداري a=0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: ميانگين قندخون افراد ۱۴۰ و ۱۰٫۲۴ HbA1c بود. نتايج اين بررسي نشان داد که ارتباط منفي بين ميانگين نمره خودکارآمدي (۹۷٫۶±۱۱٫۶) و شاخص هاي تشخيصي در بيماران ديابتي وجود دارد (r=-0.76). همچنين تفاوت آماري معناداري بين نمره خودکارآمدي افراد مجرد (۱۲۰) با افراد متاهل (۱۵۸) وجود دارد. اين تفاوت همچنين بين نمره خودکارآمدي افراد تحصيل کرده (۱۰۴) و افراد بي سواد (۵۷) ديده شد که اين تفاوت ها از لحاظ آماري معنادار بودند (p=0.001).
نتيجه گيري: ميزان خودکارآمدي در بيماران ديابتي در سطح مطلوبي نبوده است و نياز به ارتقاي آن در برنامه هاي خودمراقبتي احساس مي گردد.