سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش تجربه های پژوهشی فنی و مهندسی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

مجید اونق – مدیرگروه مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
علیرضا میکائیلی – مدیرگروه مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
توماس کایزر – مدیرگروه زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
عبدالعظیم قانقرمه – عضو هیئت علمی دانشگاه هوهنهایمن آلمان

چکیده:

از زمان ارائه نظریه مدیریت پایدار سرزمین که امروزه بطور قابل توجهی پذیرفته شده است، در رابطه با شاخص های کاربری پایدار سرزمین از دیدگاه های زمین شناختی، اکولوژیکی، هیدرولوزیکی و اقتصادی توجه خاصی شده است.این تحقیق با هدف ارائه شاخص پایداری کاربری سرزمین بادرنظر گرفتن ۱۴ عامل و ۴۹ زیرعامل در قالب خطرات و آسیب پذیری زیست محیطی و تناسب توسعه سرزمین صورت گرفته است. نتایج نشان داد که ۲/۲۸، ۹/۱۱، ۶۵/۸۵، ۱۵/۰۹، ۲/۷۹ و ۰/۸۷ درصد از مساحت منطقه به ترتیب از شرایط ناپایدار، ناپایداری متوسط، جزئی ناپایدارف جزئی پایدار، پایداری متوسط و پایدار توسعه برخوردار است. بر اساس شاخص ارائه شده مدیریت خطر مبناء اصلی مدیریت در منطقه می باشد. بعلاوه در انجام این تحقیق از قابلیلت های سامانه های اطلاعات جغرافیائی و آنالیز سلسله مراتبی بهره گرفته شده است.