سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

محسن ابراهیمی مجرد – دکترای شهرسازی ، مدرس موسسه آموزش عالی هلال ایران

چکیده:

هدف طرح جامع مدیریت بحران شهری افزایش ایمنی و کاهش تلفات جانی و خسارت مالی شهروندان در برابرحوادث و سوانح غیر مترقبه از قبیل زلزله است. بخشی از طرح جامع مدیریت بحران شهری تعیین و تدوین شبکه اضطراری ترافیک شهری برای دسترسی آسان به قربانیان سوانح و تسریع در انجام عملیات جستجو، امداد ونجات می باشد.
در تعیین و تدوین شبکه اضطراری ترافیک، شبکه ای از معابر موجود شهر بعنوان شبکه اضطراری ترافیک برای اجرای عملیات جستجو، امداد و نجات در مناطق آسیب پذیر و تامین دسترسی به مراکز امدادی و درمانی،‌ مطالعه و تعیین می شود.
در سلسله مراحل مطالعهتعیین شبکه اضطراری ترافیک، با استفاده از نقشه های GIS، مراکز امدادی و درمانی شامل ایستگاه های آتش نشانی و خدمات ایمنی و سازمان های خدمات امدادی و درمانی مشخص میگردند. مناطق و مراکز جمعیتی آسیب پذیر شهر شامل جمعیت و تراکم جمعیت و ساختمان طبق مطالعات آسیب پذیری تعیین می شوند. تجهیزات و تاسیسات شهری خطرزا مکان هایی هستند که دارای ریسک بالا در برابر حوادث غیرمترقبه می باشند.
مسیرهای شبکه اضطراری ترافیک طوری انتخاب می شوند که کوتاه ترین مسیر را از مراکز امدادی و درمانی به مراکز جمعیتی و مراکز خطر زای شهری دارا باشند. در تعیین مسیرها، از روش تجزیه و تحلیل «کوتاه ترین مسیر» استفاده می شود، در مورد مسیر بین ایستگاه های آتش نشانی و مکان های خطر زا، ضریب اولویت به نسبت میزان ریسک برای هر مکان خطر زا تعیین میگردد. معمولا شبکه اضطراری ترافیک بین ۳۰ الی۴۰ درصد شبکه موجود ترافیک می باشد.
در این مقاله مثال هایی عملی شامل ارائه نقشه های شبکه اضطراری ترافیک شهر توکیو، هر تهارن و دستور العمل های اجرایی ذیربط آن ارائه می شود.