سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کاظم هجران فر – دانشیار دانشکده مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی شریف
محمّد هادی اعظم پور – دانشجوی دکتری ، دانشکده مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

توانایی حرکت دادن شبکه عددی در بسیاری از شبیه‌سازی‌ها شامل شبیه‌سازی آیرولاستیک بال، بهینه‌‌سازی طراحی تغییرات پایه (Gradient-base design optimization)، تعقیب سطح آزاد سیال در شبیه‌سازی جریان آزاد سیال و حرکت دینامیکی سطوح کنترلی وسیله پرنده هنگام مانور دادن‌، از اهمیت فراوانی برخوردار است. برای شبکه با سازمان روش میان‌یابی چند جهته (Trans-finite interpolation) روشی مناسب برای انتقال تغییرات در مرز به داخل شبکه عددی می‌باشد و مدل سه‌بعدی آن در دسترس است. برای شبکه بی‌سازمان روش فنر خطی روشی بهینه برای انتقال تغییرات در مرز به داخل شبکه عددی می‌باشد. در روش فنر خطی بهبود یافته، کیفیت فنری شبکه عددی افزایش یافته است. با این وجود، روش فنر خطی در تغییرات متوسط تا زیاد مرز شبکه‌ عددی روشی کارآمد نیست. علت این موضوع، تولید شبکه‌هایی با حجم منفی در تغییرات زیاد مرز شبکه عددی است. روش فنر پیچشی برای حل این مشکل با روش فنر خطی ترکیب شده است. این روش توانایی خود را برای جلوگیری از تولید سلول‌های با حجم منفی، حتی برای تغییرات زیاد مرز شبکه عددی را اثبات کرده است. در تحقیق حاضر، روش‌های فنر خطی، فنر پیچشی و ترکیب فنرهای خطی و پیچشی جهت حرکت دلبخواه هندسه‌های دوبعدی و سه بعدی با هم مقایسه می‌شوند.