سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت تکنولوژی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا اسدی فرد – کارشناس دفتر همکاری های فناوری ریاست جهموری ایران

چکیده:

امروزه مقوله نوآوری از خلاقیت های فردی به نوآوری های تیمی و فراتر از آن شبکه ای گسترش یافته است . در عرصه رقابت های تجاری، اقتصادی و تکنولوژیک دنیای امروز، اگر خلاقیت های فردی در جریان شبکه های نوآوری قرار نگیرد شانس تبدیل شدن آنها به نوآوری تأثیرگذار در بازار بسیار کم خواهد بود .
شبکه سازی می تواند در همه حلقه های زنجیره ثمر دهی فناوری که از یک ایدۀ اولیه شروع و به تولید ثروت در بازار ختم می شود، مطرح شود و در هر حلقه به صورت خاصی تجسم یابد . به عنوان مثال شبکه سازی در مرحله پژوهش به صورت و در مرحله صنعتی به ویژه برای بنگاه های « پارک های علمی » کوچک و متوسط به صورت » خوشه های صنعتی « متبلور می شود .
نکته مهم در بحث شبکه سازی که هدف اصلی مقاله حاضر نیز می باشد، اینست که کار شبکه سازی تنها با تجمیع فیزیکی اجزاء یک شبکه و یا ایجاد بستر نرم افزاری ارتباطی بین اجزاء تمام نمی شود، بلکه ویژگی اصلی یک شبکه واقعی، جایگیری صحیح یک یک اجراء آن، تعامل سازنده آنها با هم و رشد مستمر اجزاء در اثر هم افزایی های ناشی از این تعاملات است . در این میان وظیفه اصلی دولت ها فراهم کردن بسترهای لازم برای حضور بازیگران مهم در شبکه های تکنولوژی و تعامل واقعی آنها با همدیگر است