سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
داود پرهیزکار – دکترای هواشناسی و رئیس سازمان هواشناسی کشور
لیلا امینی – کارشناس مسئول پیش بینی مدلهای عددی
غلامرضا خاکیان – کارشناس هواشناسی کشاورزی

چکیده:
پدیدههای مخرب جوی میتوانند خسارات جانی و مالی زیادی را در بر داشته باشند. این پدیدهها دارای مقیاسهای متفاوت بوده و برای شناسایی آنها نیاز به ابزار خاص خود است. یکی از این پدیدهها بادهای شدید محلی است که در مدت زمان کمی شکل گرفته و به اوج رسیده و از بین میروند. این توفانها چنان چه از روی شهرها عبور کنند میتوانند خسارات جانی و مالی زیادی به بار آورند. پیش-بینی توفانهای با مقیاس خرد و متوسط کاری بس دشوار است. دراین مقاله سعی شده است توفان دوازدهم خرداد ماه ۳۱۳۱ تهران که در خروجی مدلهای با تفکیک نیم درجه مکانی و ۳۱ ساعته زمانی قابل شناسایی نبود را با استفاده از مدل عددی WRF با تفکیکهای مختلف و گامهای زمانی ۱ ساعته و کمتر شناسایی کرد. نتایج محاسبات نشان میدهد که در بعد زمانی، اجرای مدل با گام زمانی بیش از یک ساعت به هیچ وجه قادر به شناسایی توفان نیست و در بعد مکانی، اجرای مدل با تفکیک کمتز از سه کیلومتر تا حدودی می تواند درپیش بینی چنین پدیدههایی مثمر ثمر واقع شود. با توجه به افزایش سرعت توفان روی شهر تهران، این احتمال وجود دارد که جزیره گرمایی این کلان شهر و همرفت دما نقش مثبتی در تقویت آن داشته باشد که نیاز به بررسی جدا دارد