سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

میترا شیرانی – دانشکده مهندسی شیمی – دانشگاه صنعتی اصفهان
فهیمه گوگردچیان – دانشکده مهندسی شیمی – دانشگاه صنعتی اصفهان
کیخسرو کریمی – دانشکده مهندسی شیمی – دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

امروزه PVC دومین و بزرگترین کالای مصرفی پلاستیک ها بعد از پلی اتین می باشد . PVC از پلیمریزاسیون زنجیری رادیکال آزد منومر وینیل کلراید به چهار روش تعلیقی ، امولسیونی ، بالک (توده ای) و محلول به دست می آید که در مقیاس تجاری به طور عمده از روش پلیمریزاسیون تعلیقی (سوسپانسیون) تولید می شود . راکتور ناپیوسته جهت پلیمریزاسیون تعلیقی پلی وینیل کلراید استفاده می گردد . پلی وینیل کلراید تولید شده به روش پلیمریزاسیون تعلیقی در صنعت در محدوده دمایی ۴۰oC تا ۸۰oC و به طور معمول در دماهای ثابت مشخص انجام می گیرد که به طور معمول حدود ۵۰oC است . در این مقاله به مدلسازی فرآیند پلیمریزاسیون وینیل کلراید براساس مدل Agachi پرداخته شده است . مدل سازی انجام شده شامل دو بخش حرارتی و سینتیکی است . سپس جهت بررسی صحت مدل با داده های تجربی مدل Kiparissides مقایسه شده است و با توجه به انطباق خوب داده های شبیه سازی شده و داده های تجربی میتوان به صحت مدل پی برد (تطابق درصد تبدیل با داده های تجربی بسیار خوب بود ولی در مقایسه نمودار فشار با داده های تجربی یک مقدار انحراف وجود دارد دلیل خطا در انتهای فرآیند و پس از مرحله بحرانی ، عدم در نظر گرفتن جمله نفوذ است که در این ناحیه ، سرعت واکنش توسط نفوذ کنترل می شود ) . در ضمن جریان برگشتی به راکتور که جهت کاهش اختلاف دما در مدل Agach i قرار داده شده بود را در این تحقیق برابر صفر در نظر گرفتیم.