سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: نهمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

محمدحسین مهدیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری وزارت جهاد سازندگی

چکیده:

کمبود آب در طول فصل رشد منجر به تحمیل استرس بهگیاه شده به نحوی که رشد طبیعی آن را تحت الشعاع قرار می دهد. در شهر کبک علیرغم بارندگی قابل توجه در طول فصل رشد، بدلیل عدم توزیع مناسب آن، کمبود آبی یکی از علتهای کاهش محصول گیاه سیب زمینی می باشد. درهمین رابطه است که این تحقیق جهت برآورد تغییرات ناحیه ای کمبود آبی به انجام رسیده است و همچنین با آن افزایش عملکرد محصول در اثر حذف کمبود آبی مورد بررسی قرار گرفته است.
جهت انجام این تحقیق از مدل SUBSTOR استفاده شده که امکان مطالعه شرایط فاریاب و دیم امکان پذیر می سازد. بطور کلی آبیاری زمانی صورت گرفته که ۳۰ درصد از آب قابل استفاده پروفیل خاک تخلیه شده باشد . برای بررسی تغییرات ناحیه ای کمبود آب و عملکرد سیب زمینی، روشهای میان یابی thin palte smoothing splines , Kriging , Inverse distance to a power در سه سطح احتمالات مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشانداد که کمبود آبی معادل ۲۴۵، ۲۰۳ و ۱۵۹ میلیمتر به ترتیب برای درصدهای احتمالی ۱۰، ۲۰ و ۵۰ درصد حاصل شد. و همچنین درصد افزایش محصولی معادل ۱۴۲، ۷۳ و ۲۵ درصد به ترتیب برای درصدهای احتمالی ۱۰ و ۲۰ و ۵۰ درصد بدست آمد.
تحت شرایط اقلیمی منطقه کبک، اراضی با بافت سبک به دلیل کم بودن قدرت نگهداری آب در آنها، کمبود آبی بیشتری را نشان دادند با حذف کمبود آبی، افزایش محصول در خاکهای شنی ۳۱/۵ درصد و در خاکهای متوسط ۲۲ درصد محاسبه گردید. از بین روشهای میان یابی ، روش Thin plate smoothing splines با استفاده از ارتفاع به عنوان یک متغیر کمکی با ۱۹/۶ میلیمتر دقت، مناسب ترین روش برای برآورد کمبود آبی سالانه تشخیص داده شد. همچنین روش Inverse distance to a power با دقتی برابر ۳۵/۸ درصد مناسبترین روش برای برآورد افزایش عملکرد محصول سیب زمینی می باشد.