در هنگام ارائه دانشجو باید برای جلب نظر دیگران کلمات را به شکل صحیح آن ادا نماید و هر لغت را در جای مناسب خود به کار بندد تا دیگران به نکته سنجی و ذکاوت وی پی ببرند. برای این کار باید متن سمینار از قبل آماده شود. اگر دانشجو فکر می کند ادای صحیح کلمات و جمله ها در تدارک سمینار از اتفاقاتی است که کوچک ترین رابطهای با دانشجو ندارد، وی سخت در اشتباه است.

* دانشجو باید از قبل نحوه پاسخگویی به سؤالات مشکل را برنامه ریزی کند، زمانی که دانشجو به همه مسائل فوق احاطه پیدا کرد، آنگاه مطمئن خواهد شد که برای بیان موضوع سمینار خود شنوندگان مشتاق آماده اند. زبان پاسخ به سؤالات نباید به صورت «درست ولی صحیح نیست» یا «بخشی درست است و بخشی درست نیست» یا از جهتی صحیح است ولی از جهت دیگر صحیح نیست» باشد، چراکه شنوندگان گمان خواهند کرد که وی در ارائه پاسخ دارای مشکل است و شکست وی را تصدیق می کنند. این یک واقعیت مسلم است که دانشجو نادانسته در نحوه ارائه سمینار خود دچار اشتباه میشود، با زیادشدن این خطاها دانشجو نمیتواند تشخیص دهد که شنوندگان چه گوش می کنند و اگر وی بداند از چه اشتباهاتی باید برحذر باشد، وی این شانس بزرگ را خواهد یافت تا سمینارهای خود را بهبود ببخشد. بنابراین دانشجو پس از ارائه سمینار، باید خود را ارزیابی نموده تا بتواند در سمینارهای بعدی به طور موفق با انجام تغییرات به ایراد .مطلب بپردازد

تمرین

بخش اساسی آمادگی برای ارائه سمینار، انجام تمرین قبل از ارائه می باشد. دانشجو باید برای تمرین ارائه سمینار خود دو یا سه بار بیشتر از آماده نمودن متن سمینار وقت بگذارد. این کار دارای :محاسن زیادی از جمله محاسن زیر است ( ۱- دانشجو به آنچه قرار است بگوید بیشتر آشنا می شود. با ۲- به نقاط ضعف سمینار خود پی خواهد برد. ۳- دانشجو قادر به تمرین کلمات دارای تلفظ مشکل خواهد شد. ۴- دانشجو قادر به چک کردن زمانی که سمینار میگیرد خواهد شد و در نتیجه می تواند با تغییر و تبدیلات لازم در متن وقت را تنظیم کند.

وقتی دانشجو به اندازه کافی تمرین نموده باشد، از هیچ چیز هراسی نخواهد داشت و شجاعت و اعتماد به نفس وی بیشتر خواهد شد. دانشجو نباید با خود بگوید که من مستثنی هستم و این کار برایم دشوار است. نه، بسیاری از بزرگانی که امروز به عنوان سمبل نطق و کلام مشهور عصر خود هستند، در ابتدای کار، هراسان و مردد بودهاند.

ساختار سمینار

دلنشین و در عین منظم بودن ساده باشد، به گونه ای که خود ساختار موجب سردرگمی بیشتر مخاطبین نگردد. اگر سمینار دارای یک ساختار روشن باشد و به خوبی سازمان یافته باشد،هم و برهم شدن مطالب میشود. اگر دانشجو نتواند اهداف خود را در یک ساختار منظم ارائه دهد ܝمخاطبین نخواهند توانست آنرا به خوبی دنبال کنند. در این رابطه اگر از اسلاید و یا اورهد برایارائه استفاده میشود باید هماهنگی و یکنواختی بین مطالب سمینار از اسلایدی به اسلاید دیگرحفظ گردد.

بین متن و زمینه آن تقابل رنگی بالا و وضوح خوبی وجود داشته باشد، اما در مورد سایه های زمینه اسلاید باید وضوح کمتر باشد. برای نیل به این هدف باید از طرح و گرافیک مناسب در اسلایدها بهره گرفت. دانشجو باید از تفاوت ساختاری بین ارائه سمینار و یک گزارش نوشتاری آگاه باشد. در سیمینار، شنوندگان مجبورند ترتیبی را دنبال کنند که دانشجو دنبال میکند، اما خواننده یک مقاله میتواند از قسمتی به قسمت دیگر رفته و مجدداً به بخش قبلی برگردد. حتی می تواند وقتی که وی در حال خواندن بخش نتایج میباشد، روی نتیجه گیری کلی مروری داشته باشد. به همین دلایل است که بیشتر مقالات علمی عموماً ساختار «خلاصه، مقدمه، مواد و روش، نتایج، بحث و نتیجه گیری و منابع» را دارند ولی این ساختار، برای ارائه سمینارهای شفاهی خوب نیست و تمام مطالبی که گفته میشود باید به هم مربوط باشد.