سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بررسی راهکارهای مقابله با کم آبی و خشکسالی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عباسعلی ولی – عضو هیات علمی بخش مرتع و آبخیزداری آموزشکده کشاورزی داراب، دانشگاه شیر
غلامرضا قضاوی – عضو هیات علمی بخش مرتع و آبخیزداری آموزشکده کشاورزی داراب، دانشگاه شیر

چکیده:

کشور ایران از نظر اقلیم در روی کمربند خشک کره زمین واقع گردیده است. در نتیجه قسمت عمده ایران همواره با بحران خشکی روبرو می باشد. با توجه به اینکه مناطق منابع تامین آب و انرژی میباشند، لذا جهت استفاده صحیح از این منابع نیاز به شناخت پتانسل ها، محدودیت ها و بحرانهای مناطق خشک و نیمه خشک می باشد تا علاوه بر بهره برداری از این مناطق ، تعادل و پایداری آنها به مخاطرهنیافتد. شهرستان داراب از لحاظ ناهمواری و اقلیم به دو بخش عمده تقسیم می گردد. بخش اول شامل قسمتهای شمالی و شرقی شهرستان با ارتافع بالاتر از ۱۷۵۰ متر که بر آن اقلیم نیمه خشکحاکم است و بخش دوم شامل قسمتهای مرکزی و جنوبی شهرستان که بیشتر شامل دشتهای پهناور با اقلیم خشک می باشد. در این تحقیق در دو منطقه آب و هوائی شهرستان تاثیر خشکسالی بر میزان تولید عفولهو میزان بهره برداری بررسی شد. مقایسه میزان تولید و بهره برداری از علوفه در هر منطقه آب و هوائی، قبل و بعد از خشکسالی سال ۱۳۷۸ نشان می دهد که بین میزان تولید گیاهان تر در هر دو منطقه آب و هوایی، اختلاف معنی داری وجود دارد بطوریکه کاهش تولید در منقه نیمه خشک ۳۷ درصد و در منطقه خشک ۶۲ درصد بوده است. همچنین مقایسه میزان بهره برداری از علوفه در دو منطقه آب و هوایی قبل و بعد از خشکسالی در یک دوره چرائی یک ماهه نشان می دهد در منطقه نیمه خشک میزان بهره برداری بعد از خشکسالی ۱/۸ برابر و در منطقه خشک ۲/۸ برابر قبل از خشکسالی شده است.