سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمود تولایی نژاد – کارشناس ارشد سازمان آب و برق خوزستان
کاظم رنگزن – استادیار دانشکده علوم و مرکز سنجش از دور و GIS دانشگاه شهید چمران

چکیده:

محدوده مورد مطالعه یکی از زیر حوضه های کارون میانی است که با وسعتی معادل ۳۵۰کیلومترمربع در جنوب غرب کشور و به فاصله ۲۰۷ کیلومتری شمال شرق اهواز بین طولهای جغرافیایی ۴۵ درجه و ۴۹ دقیقه تا ۲۲درجه و ۵۰ دقیقه شرقی و ۴۴ درجه ۳۱ دقیقه عرض شمالی قرار دارد. دشت ایذه از شمال و شمال شرق توسط ارتفاعات آهک ایلان-سروک و داریان-فهلیان از سمت جنوب و غرب ارتفاعات آهک آسماری احاطه گردیده و به شکل یک واحد هیدروژئولوژیکی بسته(پولیه) درآمده است. منطقه ایذه به دلیل واقع شدن در دامنه ارتفاعات زاگرس برتری ریزش های جری آن نسبت به سایر نقاط استان بسیار محسوسی و قابل ملاحظه است، به نحوی که میزان متوسط نزولات جوی برابر ۶۶۷ میلیمتر، متوسط درجه حرارت سالیانه برابر ۲۰/۵ درجه سانتیگراد و متوسط تبخیر سالانه معادل ۲۳۷۵ میلیمتر می باشد. منطقه مورد مطالعه به لحاظ اقلیمی در سیست طبقه بندی آمبرژه از نوع نیم مرطوب معتدل و در سیستم سیلینیانیف از نوع نیم خشک میانه به شمار می رود. مقادیر قابلیت انتقال آبخوان آبرفتی از حداقل ۸۴ تا حداکثر ۲۴۶/۵ متر مربع در روز متغیر است. نوسانات سطح آب زیرزمینی در دوره مرطوب سال ماگزیمم ۲/۵ متر افزایش را نشان می دهد ودر سال بیلان ۸۰-۷۹(پریود خشکسالی) با یک متر کاهش روبرو است. لذا در این مطالعه سعی شده است ضمن برآورد پتانسیل های آب زیرزمینی دشت ایذه تاثیرات ناشی از ورود نیترات حاصل از کودها سموم کشاورزی و همچنین فاضلاب شهری به آبخوان دشت از لحاظ زیست محیطی مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد.