سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس بهسازی زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمود قضاوی – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان
قاسم حبیب آگهی – دانشیار دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز
اصغر اخلاقی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی ا

چکیده:

برای اجرای پروژه های ژئوتکنیکی تعیین و تدوین سیاست های اجرائی، لزوم احتمالی اصلاح، تعویض و یا استفاده از خاک درجا وبطورکلی ترسیم خطوط رو شن برای عملیات طراحی و اجرائی کار منوط به داشتن اطلاعات کافی و لازم از بافت خاک محلی و خواص ژئوتکنیکی لا یه های زیرسطحی است . این اطلاعات با مشاهده، پرس و جو، مروری بر مطالعات انجام شده در محل و با حفاری گمانه ها حاصل می شود . اگرچه معمولا با افزایش تعداد و عمق گمانه ها، اطلاعات بیشتری کسب می گردد، ممکن است از نظر اقتصادی توجیه پذیر نباشد، ضمن اینکه ارزش اطلاع ات جدید از گمانه های بعدی ممکن است قابل ملاحظه نباشد. در این مقاله برای مطلع شدن از شرایط تحت الارضی منطقه با استفاده از اطلاعات بدست آمده از حفاری های محدودتر ، از درون یابی گمانه ها به کمک روش شبکه های عصبی استفاده می شود. در این روش، مدل شبکه عصبی ساخته شده، بوسیله اطلاعات بدست آمده از گمانه های حفر شده، آموزش داده می شود و سپس اطلاعات مورد نیاز برای نقاطی که ناشناخته هستند بدست آورده می شود . با این شیوه می توان بدون حفاری بیشتر ، اطلاعات سایر نقاط واقع در منطقه را بدست آورده و هزینه های حفاری و در نتیج ه هزینه های پروژه را کاهش داد . با شناخت کامل تر از وضعیت تحت الارضی و پارامترهای کنترل کننده ژئوتکنیکی خاک منطقه و تفسیر آنها، براحتی می توان لزوم و انتخاب روشهای اجرائی مناسب برای بهسازی احتمالی خاک منطقه را مشخص نمود.