مقاله شناسايي جمعيت هاي ايراني Gaeumannomyces graminis var. tritici با استفاده از مطالعات ريخت شناسي، مولكولي و بيماري زايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۹۹ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: شناسايي جمعيت هاي ايراني Gaeumannomyces graminis var. tritici با استفاده از مطالعات ريخت شناسي، مولكولي و بيماري زايي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله يولاف
مقاله Gaeumannomyces graminis
مقاله ريخت شناسي
مقاله آغازگرهاي اختصاصي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده عزيزاله
جناب آقای / سرکار خانم: صفايي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: قلندر مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گونه هاي مختلف Gaeumannomyces به ويژه Gaeumannomyces graminis از مهمترين قارچ هاي بيماري زاي خاك زاد مي باشند كه باعث بروز بيماري خطرناك پاخوره يا پاسوزه غلات و ساير گرامينه ها در سراسر دنيا مي شوند. در اين تحقيق ۵۲ جدايه بيمارگر G. graminis از مناطق مختلف مزارع گندم استان هاي تهران، مركزي، مازندران، گلستان و فارس در دو فصل زراعي ۸۵-۱۳۸۴ جمع آوري، جدا و خالص سازي شد. در آزمون بيماري زايي تمام جدايه ها روي گندم بيماري زا بودند ولي تنها ۱۰ جدايه از اين ميان روي يولاف نيز بيماري زا بودند. شدت بيماري زايي بين جدايه ها و قدرت بيماري زايي در دو ميزبان گندم و يولاف تفاوت معني داري نشان دادند. شدت بيماري زايي در ۶۴ درصد از جدايه ها روي گياهچه هاي گندم بيش از ۶۰ درصد برآورد شد. همه جدايه ها به استثنا يك جدايه از نقش رستم استان فارس پاهاي ريسه اي (هيفوپوديوم) ساده توليد كردند دامنه تغييرات طول آسكوسپور جدايه ها در آزمون بيماري زايي گندم ۸۶-۶۷ ميكرومتر و در يولاف ۸۱-۶۶ ميكرومتر متغير بود. عامل بيماريWalker G. graminis (Sacc.) Arx & Olivier var. tritici تشخيص داده شد. به طور متوسط ميزان رشد جدايه ها روي محيط كشت PDA در ۲۵oC، ۱٫۸۱-۵٫۳۵ ميلي متر در روز متغير بود. همبستگي معني داري بين سرعت رشد و قدرت بيماري زايي جدايه ها در گندم مشاهده نشد. براي تشخيص دقيق تر بيمارگر از آغازگرهاي اختصاصي استفاده شد. اين آغازگرها با تكثير دو قطعه اختصاصي ۹۳ و ۱۳۲ جفت بازي، علاوه بر اينكه ۵۲ جدايه G. graminis را واريته G. graminis var. tritici تشخيص دادند، آنها را به دو تيپ A و B تفكيك كردند كه ۴۹ جدايه با تكثير قطعه ۹۳ جفت بازي متعلق به تيپ A و سه جدايه با تكثير قطعه ۱۳۲ جفت بازي متعلق به تيپ B بودند. اين آغازگرها در واريته G. graminis var. graminis و Magnaporthe grisea هيچ قطعه اي را تكثير ننمودند.