مقاله شناسايي و تعيين ميزان بيان mRNA دو اسپلايس واريانت گيرنده m اوپيوئيدي hMOR-1A و hMOR-10 در لمفوسيت هاي خون محيطي معتادان ترک کرده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۹ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: شناسايي و تعيين ميزان بيان mRNA دو اسپلايس واريانت گيرنده m اوپيوئيدي hMOR-1A و hMOR-10 در لمفوسيت هاي خون محيطي معتادان ترک کرده
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لمفوسيت
مقاله بيان mRNA
مقاله اوپيوئيدها
مقاله اعتياد
مقاله اسپلايس واريانت هاي گيرنده µ اوپيوئيدي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وثوقي نسيم
جناب آقای / سرکار خانم: روشن ضمير فرشاد
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي علي
جناب آقای / سرکار خانم: صداقتي تينا
جناب آقای / سرکار خانم: زرين دست محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نوري دلويي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: گيرنده µ اوپيوئيدي در بروز آثار سوء و نيز درماني اوپيوئيدها مانند مرفين و هرويين نقشي اساسي دارد. اين گيرنده در مسيرهاي عصبي مربوط به اعتياد در مغز به ميزان زيادي بيان مي شود. هدف اين مطالعه، يافتن يک بيومارکر محيطي در مطالعات مربوط به اعتياد از طريق بررسي ميزان بيان mRNA مربوط به دو اسپلايس واريانت گيرنده µ اوپيوئيدي، يعنـي hMOR-1A و hMOR-10 در لمفوسيت هاي خون محيطي معتادان ترک کرده، مي باشد.
روش بررسي: اين پژوهش از نوع مطالعات مورد– شاهدي و جامعه مورد بررسي، مذکر و شامل ۲ گروه بودند: گروه مورد را افرادي تشکيل مي دهند با ميانگين سني ۱/۶±۵/۳۳ سال که قبلا به اوپيوئيدها اعتياد داشته و سپس مصرف اين مواد را ترک کرده و مدت زمان زيادي از ترک اعتياد آن ها گذشته است. گروه شاهد شامل افراد سالم داوطلب با ميانگين سني ۵۳/۷±۳۱ سال بود که سابقه اعتياد به هيچ نوع ماده مخدري را نداشتند. براي ارزيابي ميزان بيان mRNA در لمفوسيت هاي خون گروه هاي مورد مطالعه، از روش Real-Time PCR و رنگ SYBR Green استفاده گرديد.
يافته ها: ميزان بيان mRNA مربوط به hMOR-1A در لمفوسيت هاي معتادان ترک کرده نسبت به گروه شاهد با کاهش معنادار به ۳۳/۰ ميزان گروه شاهد رسيد (P<0.001). در مورد اسپلايس واريانت hMOR-10 نيز نتايج مشابهي به دست آمد و ميزان بيان mRNA آن در لمفوسيت هاي معتادان ترک کرده به ۳۸/۰ ميزان آن در گروه شاهد کاهش يافت (P>0.001).
نتيجه گيري: کمبود ميزان بيان mRNA دو اسپلايس واريانت گيرنده m اوپيوئيدي، يعني hMOR-1A و hMOR-10، مي تواند به عنوان يکي از عوامل احتمالي مستعدکننده اي در جهت گرايش افراد به اعتياد مورد بررسي هاي بعدي قرار گيرد. اندازه گيري اين ميزان با استفاده از لمفوسيت هاي خون ممکن است به عنوان يک بيومارکر محيطي در شناسايي اين افراد مورد استفاده قرار گيرد.