سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد کشاورز – کارشناس پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

چکیده:

آبرفتهای گستره تهران توسط گسله های متعدد بریده شده اند . گسترش فضاهای شهری وصنعتی بویژه دردهه های اخیر سبب پوشیده شدن وازبین رفتن اثرات سطحی این گسلها شده و شناسایی مشخصات آنهارا از طریق بررسیهای صحرایی و برداشتهای سطحی تقریبا غیر ممکن ساخته است . در چنین شرایطی استفاده از اطلاعات گمانه های حفرشده وبررسی نتایج حاصل از کاوشهای ژئوفیزیکی می تواند به عنوان یکی ازبهترین راههای شناسایی این نوع گسلها مدنظرقرارگیرد. درمطالعه حاضر، بااستفاده از اطلاعات ژئوتکنیکی بدست آمده از حدود ۷۰۰ گمانه و تلفیق نتایج حاصل ازآنهابا داده های حاصل از آزمایشات لرزه نگاری شکس ت مرزی و درون چاهی، خصوصیات ژئوتکنیکی وژئودینامیکی خاکهای محدوده جنوب تهران درمقاطع عرضی بررسی شده است . بررسی این مقاطع بیانگرتاثیر قابل ملاحظه روند ساختارهای تکتونیکی در پارامترهای ژئوتکنیکی ودینامیکی آبرفتهای منطقه می باشد . در واقع بااستفاده از اطلاعات ژئوتکنیکی و ژئوفیزیکی، تاثیر گسل احتمالی شمالی – جنوبی در امتداد دره درکه وگسل شمال ری، در تغییرات بوجودآمده در جنس خاک، سرعت موج برشی لایه های خاک، عمق سنگ بسترلرزه ای وسطح آب زیرزمینی موردمطالعه قرار گرفته ودلایل وابستگی این اثرات به گسلهای مزبور مورد بح ث وبررسی قرارگرفته است . به نظر می رسدتغییرات بوجود آمده دربافت وعمق سنگ بستر لرزه ای همراه با کاهش قابل توجه سطح ایستابی در بخشهای میانی مقاطع ،ناشی ازعملکرد گسل احتمالی شمالی – جنوبی درامتداد رودخانه درکه بوده وکاهش قابل ملاحظه عمق سنگ بستر لرزه ای وسطح آب زیرزمینی درمقطع شماره ۱۰ ، به دلیل عملکرد گسل فشاری شمال ری باشد