سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسین شهبازی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
محمد ضعیفی زاده – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
اسماعیل عالی – کارشناس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل
جعفر عظیمی – کارشناس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل

چکیده:

ایران یکی از مراکز تنوع گندم بوده و دارای منابع ژنتیکی ارزشمندی برای این گیاه است ولی متاسفانه این منابع در معرض فرسایش ژنتیکی قرار گرفته اند و نیاز مبرم به محافظت دارند . یکی ازاهداف مهم حفاظت از منابع ژنتیکی شناسایی صفات این منابع و استفاده از آنها در برنامه های اصلاحی است . در این راستا ۳۹ توده بومی گندم دوروم از استان اردبیل جمع آوری گردید و بعد از کاشت ویادداشت برداری صفات، شناسایی توده ها بر اساس روش Dorofeev و همکاران انجام گردید. با توجه به کلیدهای موجود توده های جمع آوری شده واریته های T.durum convar. durum subconvar. durum بودند. در بین این ۳۹ توده ۱۱ واریته مجزا شناسایی شد که عبارت بودند از Leucurum ،Albiprovinciale Riechenbachi و Africanum ،Melanopus، Albobscurum ،Melaleucum ،Murcience ،Hordeiform و Boefi. در بین این توده ها صفات مورفولوژیک یک توده با صفات هیچ یک از واریته های موجود در کلید دوروفیو مطابقت کامل نداشت و لذا به عنوان توده ناشناس گزارش گردید . به طور کلی بین این توده ها ممکن است واریته های ناشناخته با ژن های ناشناخته و شاید ارزشمند موجود باشند