دراین مقاله ضمن بیان عدم کفایت مبنای تقصیر در مسئولیت مدنی برای جبران خسارات آلودگی نفتی، بـه راهکارهایی که در کنوانسیون های مختلف پیش بینی شده است اشاره مینمایم و پس از شناسایی عواملی که بیمه ی اجباری را در خصوص فعالیت های اکتشافی و استخراجی و حمل و نقل نفت ضروری مـی سـازد بـه بررسی بیمه های گوناگون و اصول اختصاصی حاکم بر بیمه های مربوط می پردازیم.

شناسایی ریسک آلودگی های نفتی

آلاینده های نفتی از جمله آلاینده های دیرپایی هستندکه بهداشت محـیط را بـا مشـکلات جـدی روبـه رو میسازد و عموما از راه طبیعی تجزیه پذیر نبوده و متلاشی نمیشـود (قاسـمی و کومارسـینها ،(۳۹: ۱۳۸۵ وحتی موجب کاهش فعالیت های تفریحی و توریستی و تغییر کیفیت آب می گردد. (ابتکار، ،(۳: ۱۳۶۳ بند ۴ ماده ی ۱ کنوانسـیون حقـوق دریاهـا united nation convention of the law of the ) 1982 (sea  آلودگی دریایی را اینگونه تعریف کرده است :

وارد کردن مستقیم و یا غیر مستقیم مواد و یا انرژی توسط انسان به محیط زیست دریایی کـه بـه سـلامت انسان لطمه وارد آورد و برای فعالیتهای دریایی از جمله ماهیگیری مانع ایجاد کند و گـوارایی آب را کـاهش دهد .