سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محمد سیدی علم آباد – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دان
حمیدرضا مرادی – استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تربیت مدرس، گروه مهندسی آبخیزد
محمدحسین نساجیان زواره – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دان

چکیده:

از دیدگاه هواشناسی مه پدیده ای است که در افقی قابل روئیت که در ارتفاعی کمتر از یک کیلومتر ازسطح زمین و با حضور قطرات آب همراه است اتفاق می افتد . استفاده از مه به عنوان منبع ، عملی نا متعارف محسوب می – شود که دریچه ای را به سوی فن آوری نوین در امر استحصال آب می گشاید در مناطقی خاص که ترکیب شرایط هواشناسی و وضعیت پستی وبلندی به گونه ای است که مه های دایمی کوههای ساحلی یا داخل خشکی را در بر می گیرد . قطرکهای حاصل از این مه توسط درختان و یا سایر رستنی های پا بلند ، جمع آوری شده و مورد استفاده قرار می گیرد . این قطرکها را می توان با جمع کننده هایی که توسط انسان طراحی و ساخته می شوند جمع آوری و به این ترتیب ، مقادیر زیادی آب برای مصارف محلی، کشاورزی یا جنگلداری بدست آورد . در این تحقیق براساس آمار بلند مدت ایستگاههای هواشناسی سینوپتیک سواحل و جزایر جنوبی کشور ، مناطق مه خیز تعیین و امکان استحصال آب از مه از دیدگاه نظری مورد بررسی قرار گرفته است . و نهایتاً براساس نتایج بدست آمده مشخص شد که در جزایرجنوبی ایران جزایر کیش ، کنارک وسیری اولویت های اول تا سوم برای طرح استحصال آب از مه را دارا می باشند . پس از جزایر جنوبی ایران ، بیابانهای ساحلی بهترین پتانسیل را برای این طرح دارا می باشند . و در نهایت نواحی کوهستانی اولویت بعدی را به خود اختصاص می دهند .