سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

نازنین امیربختیار – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته اصلاح نباتات
ابراهیم سید طباطبائی بدرالدین – عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان
بهروز شیران – عضو هیأت علمی دانشگاه شهرکرد
حسین مرادی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی شهرکرد

چکیده:

در اینبررسی، تنوع و ارتباط ژنتیکی ۳۶ رقم و ژنوتیپ ایرانی و خارجی و سه گونه وحشی بادام با استفاده از ۳۲ جفت آغازگر ریز ماهواره (مربوط به هلو) مورد ارزیابی قرار گرفت. از میان ۳۲ جفت آغازگر استفاده شده، ۱۸ آغازگر که الگوهای نواری مناسب داشتند برای تجزیه و تحلیل ها استفاده شدند. آغازگرهای مذکور در مجموع ۱۲۶ آلل را آشکار نمودند. میانگین تعداد آلل های آشکار شده به ازاء هر لوکوس ۷ برآورد شد. گروه بندی انجام شده بر اساس ضریب تشابه جاکارد و روش UPGMA، پس از جدایی دو گونه وحشی (Amygdalus scoparia) و (Amygdalus orientalis)، ارقام و ژنوتیپ های باقی مانده را در فاصله ژنتیکی ۰/۷۱ به دو گروه اصلی تفکیک کرد. با توجه به دندوگرام حاصل و ماتریس تشابه به خوبی آشکار گردید که میزان تشابه ژنتیکی بین ارقام و ژنوتیپ های تحت مطالعه، پایین و تنوع بین آنها نسبتاً زیاد بود. به طور کلی نتایج حاصل از این مطالعه، مفید بودن توانایی انتقال بین گونه ای آغازگرهای SSR در جنس prumus و گروه بندی ارقام و ژنوتیپ های تحت بررسی را بر اساس منشاء جغرافیایی یا دودمان نشان می دهد. لذا نشانگر SSR ابزار مناسبی جهت شناسایی ارقام بادام بوده و توصیه می شود به منظور افزایش کارایی برنامه های اصلاحی جهت بررسی دقیق تنوع ژنتیکی روابط خویشاوندی مورد استفاده قرار گیرد.