سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حمید هویزه – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

چکیده:

براثر تخریب و انهدام مراتع کشور بسیاری از گونه های مرتعی مرغوب از بین رفته و یا در حال انقراض هستند. احیا مراتع مخروبه از طریق تجدید حیات و کشت گیاهان بومی که با شرایط خاک و آب و هوای مناطق مختلف ایران سازگارند، یکی از راه های اصولی است. با شناسایی و کاربرد گراس های مرتعی بومی مانند پوتار، بوریش و خورنال می توان مراتع جنوب کشور را اصلاح نمود. سه گونه مذکور از گیاهان مهمی است که در اکثر نقاط جنوب ایران می رویند و بر اثر چرای مفرط توده های وسیعی از آنها جای خود را به تک گیاهان منفرد در دامنه های سنگلاخی و غیر قابل دسترس داده و فقط در نقاطی می توان توده های قابل ملاحظه ای از آنا را مشاهده نمود. در این مقاله که مبتنی بر نتایج طرح های تحقیقاتی و تجارب چندین ساله نگارنده در عرصه طبیعی است، سعی گردیده تا ضمن شناساندن این گیاهان و تأکید بر اهمیت آنها در احیا مراتع و حفاظت خاک، طرز کشت و توسعه آنها تشریح گردد.