سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

وحید نعمان –
محمدرضا عبدی گودرزی –
عبدالرضا نبی نژاد –
محمدرضا حیدری –

چکیده:

کنه ها از نظر پزشکی و بهداشت انسان از اهمیت زیادی برخوردارند و ممکن است بیاریهای مهم و خطرناکی به وسیله این موجودات به انسان منتقل گرددو از این بابت جزء خطرناکترین ناقلان ا مراض میکروبی، ویروسی و تک یاخته ای به حساب می آیند. این ناقلین می توانند بیماریهایی مثل تیفوس کنه ای (تب راکی)، تب راجعه، ریکتزیوز، تب کیو، تولارمی، بابزیوز، تبهای خونریزی دهنده (تب کریمه کنگو)، درماتوفیلوز، فلج کنه ای و … را منتقل کنند. در این بررسی گونه ای کنه در استان اصفهان در دو منطقه مختلف اکولوژیکی (کوهستانی، دشت و کویری) در سالهای ۱۳۸۲، ۱۳۸۴ مورد مطالعه قرار گرفت. در طول مطالعه ۱۱۰۹ کنه از گاو گوسفند و بز جمع آوری شد. کنه های شناسایی شده (۵ گونه متعلق به ۳ جنس) عبارت بودند از : هیالوما آناتولیکوم آناتولیکوم ۴۵/۸%، ریپی سفالوس سانگوئینوس ۳۱/۱%، هیالوما ارجیناتوم مارجیناتوم ۲۰/۸۳%، ریپی سفالوس بورسا ۲%، بوفیلوس آنولائوس ۰/۰۷%، براساس نتایج بدست آمده از تحقیق جنسهای هیالوما و ریپی سفالوس (کنه های د و سه میزبانی) فراوانترین کنه ها در استان اصفهان می باشند و اواسط خرداد تا اواسط تیرماه بیشترین میزان کنه در روی سطح بدن دام مشاهده می شود. معمولاً مبارزه و مهار کنه های دو و سه میزبانی در دوره ای که کنه ها در دوره بلوغ بوده و ا نگل دام هستند انجام می گیرد. در این موقع برای مبارزه و نابود ساختن آنها فاصله بین زمانهای سمپاشی بر حسب نوع کنه موجود متفاوت است و برای کنه هایی ریپی سفالوس و هیالوما این فاصله ۵٫۴ روز می باشد. ولی لازم است که در دوره و مرحله نوزادی و نوچه ای هم مبارزه علیه این نوع کنه ها انجام پذیرد.