سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

همایون صفایی – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان

چکیده:

ر راستای تحلیل ساختاری نواحی جنوب وجنوب غرب شهر اصفهان از تکنیک پردازش داده های رقومی ماهواره ای استفاده شده است . برای ا ین منظور علاوه بر استفاده از داده های TM ماهواره لندست پنج، داده های سنجنده SPOT و داده های IRS که دارای قدرتهای تفکیک به مراتب بهتری نسبت به داده های TM می باشند نیز استفاده شده اند. در راستای این پژوهش تعداد زیادی گسلهای اصلی برای اولین بار شناسایی شده است که شواهدی ازفعال بودن برخی از آنها قابل تشخیص است.با وجود اینکه شهر اصفهان در اکثر نقشه های پهنه بندی خطر لرزه ای در منطقه نسبتا کم خطری قرار گرفته است ولی ثبت زمینلرزه های کوچک در حوالی این شهر توسط شبکه لرزه نگاری استانی اهمیت شناسایی دقیق گسل های فعال را روشن می کند.به طور کلی گسلهای اصلی شناسایی شده در جنوب و جنوب غرب شهر اصفهان به سه دسته اصلی قابل تقسیم می باشند . دسته اول به تبعیت از روند زاگرس دارای راستای شمالغربی – جنوبشرقی، دسته دوم دارای راستای تقریبا شرقی – غربی و دسته سوم دارای راست ای شمالی – جنوبی می باشد . به جز گسلهای دارای راستای شمالغربی –جنوبشرقی که شناخت بیشتری از آنها وجود داشته و تعدادی از آنها در نقشه های موجود زمین شناسی نشان داده شده اند، گسلهای دو دسته دیگر برای اولین بار در این پژوهش به کمک پردازش داده های رقومی ماهواره ای شناسایی شده اند.با وجود اینکه محدوده شهر اصفهان از سمت شمال و شرق به دشتهای آبرفتی رسیده وآثار گسلها به خوبی قابل شناسایی نمی باشند ولی با بررسیهای انجام شده بر روی ارتفاعات جنوب وغرب شهر اصفهان چند گسل با طول بیش از یکصد کیلومتر که برخی از آنها شواهد ی از فعال بودن را نشان می دهند شناسایی گردیده اند که از محدوده شهراصفهان وحومه آن عبور می کنند . وجود این گسلها دقت نظر بیشتر را در مطالعات لرزه زمینساختی منطقه اصفهان می نمایا