سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

موسی سلیمانی احمدی – کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی،عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگ
مهران شاهی – کارشناس حشره شناسی پزشکی، مرکز بهداشت هرمزگان
منصور بقایی – معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان
بیتا دولتی – کارشناس محیط زیست

چکیده:

جوندگان بزرگترین راسته از پستانداران هستند که به لحاظ خسارتهای متعدد و سنگینی که از لحاظ بهداشتی، پزشکی، کشاورزی و اقتصادی وارد می کنند، همواه مورد توجه فراوان بوده اند. به منظور تعیین گونه های موش در شهر بندرعباس، ۱۵ منطقه از شهر انتخاب و مطالعات فونستیک از اول شهریور ماه لغایت اول اسفند ماه ۱۳۷۶ انجام شد. در این مطالعه تعداد ۱۵۳ سرجونده از مناطق مختلف شهر بندرعباس به وسیله تله زنده گیر صید گردید. و با استفاده از خصوصیات مرفولوژیک و فرمول دندان، از آنها تعیین گونه به عمل آمد، در نتیجه جمعاً ۵ گونه شناسایی گردید. که عبارتند از:موش سیاه (موش بندری)(۳۷٫۲%) ۱-Rattus rattusموش نروژی (۲۲٫۲%)۲-Rattus norvegicus جربیل هندی ۳-Tatera indica(20.3%) موش خانگی ۴- Mus musculus(15%) جربیل ایرانی ۵-Meriones persicus(5.3%) از میان گونه های یافت شده، گونه Meriones persicus برای اولین بار از این شهر گزارش می شود.Rattus rattus گونه غالب در منطقه می باشد، بطوری که ۳۷/۲ درصد از کل جوندگان صید شده از شهر بندرعباس را تشکیل میدهد. در این بررسی گونه تاترا ایندیکا آلوده به اسپیروکت تشخیص داده شد(تایید شده توسط انستیتو پاستور ایران). در هیچیک از گسترش های خون تهیه شده از موشها،Yersinia pestis (عامل بیماریزای طاعون) مشاهده نشد/