سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

پاسکالین گابوریت –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] با پیدایش شهرهای بزرگ و کلان شهرها، نوشهرها برای جلوگیری از هرج و مرج شهری و پاسخگویی به رشد جمعیت در اروپا و کشورهای جنوب مدیترانه نظیر ایران، ژاپن، کره و چین بوجود آمدند. نوشهرها بعنوان مرهمی برای التیام تراکم جمعیت در کلان شهرها و روشی برای دستیابی به توسعه متعادل ارضی محسوب می شوند . نوشهرها و مناطق حومه ای که به شهر تبدیل شده اند با مسائل مشترکی دست به گریبانند: عدم وجود ساختار حمل و نقل مناسب، عدم وجود مرکزیت، تراکم شهری اندک، جذب فقیرترین اقشار جامعه و همچنین طبقه متوسط علاقمند به واجد مسکونی مستقل. نوشهرها و حومه نشین ها برای تقویت مکمل ها در سطح منطقه پدید آمده اند . اما ظهور و رشد این مناطق عمدتا تنها در سایه شهرهای پر جمعیت صورت گرفته و بجای تبدیل شدن به شهر واقعی تنها بصورت خوابگاهی برای شهرهای اصلی باقی مانده اند. بنظر می رسد طراحی ظاهری شهرهای کاملا جدید به ایجاد جوامع متعادل نیا نجامیده است . امروزه این مراکز حاشیه ای نیازمند سرمایه گذاری در افتصادهای مبتکر و پیشرو می باشند تا بتوانند بعنوان قطبهای منطقه ای قد علم کنند . این مناطق باید به تکامل دست یافته و از لحاظ مسکن، که سابقا از اولویت برخوردار بود، به قطبهای واقعی مبتکر و فعال بدل شده و از چهره ای واقعی بهره مند گردند.