سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مسعود ناصری –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] شهرهای جدید ایران که عمدتا به عنوان محل اسکان سرریز جمعیت کلان شهرهای کشور در ست اخداث می باشد و رد واقع نوعی توسعه منفص بوده و حرکتی نو در شهر سازی و اتفاقی بزرگ در تاریخ شهر سازی کشور محسوب می گردد. در پروسه توسعه و تکوین همواره نشیب و فرازهایی را داشته و خواهد داشت . پر واضح است که اقبال و رویکرد مردم به شهرهای جدید زمانی اوج می گیرد که خدمات زیربنایی و حداقل خدمات عمومی در این شهرها تامین گردد . تجربه نشان داده است که تا قبل از تصویب قانون جدید شهرهای جدید کشور ( مصوب دی ماه ۱۳۸۰) بار کلیه مسئولیت ها بر شانه مجرییان این شهرها بود ه و متولیان امور خدمات زیر بنایی مسئولیتی را در این رابطه نمی پذیرفته اند و شرکت ها عمران به تناسب اعتبارات موجود خدماتی را ارائه نموده اند از طرف دیگر بازار زمین ومسن در ایران به شدت به مناسبات اقتصادی جامعه گره خورده و زمین و مسکن نیز مانند ارز – خودرو – سکه و … با توجه به وضعیت بازار و عرضه تاثیر بسزایی در اقبال مردم به شهر جدید و توسعه و تکوین آن داشته و دارد . آنچه مسلم است به دلیل گرانی زمین در کلان شهرها – ترافیک – ناهنجاری های اجتماعی و مشکلات دسترسی به خدمات مورد نیاز مردم رویکرد به شهرهای جدید اجتناب ناپذیر بوده و ایجاد اینشهرها تجربه ای موفق برای برنامه ریزان و محل مناسب جهت اسکان جمعیت رو به تزاید خواهد بود.