سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی مدرس –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] شهیزی ( shehizi) یک شهرک جدید (New Town ) می باشد که در شمال منطقه خود مختار زینجیانگ یویگور (Xinjiang uygur) حدود ۱۳۰کیلومتری شمال غربی یورومگی ( Urumqo) در لبه های منطقه خشک جونگار پندی (Junggar Pendi ) واقع شده است . شهیزی به عنوان یک پایگاه دایر برای توسعه صنعت اکتشاف نفت و تولیدکتان، پشم، کاغذ، ذغال، قسمت های مختلف ماشین های صنعتی و مواد اولیه ساختمانی با استفاده از تکنولوژی مدرن، عمل می کند. شهیزی قبل از تأسیس حکومت کمونیستی در سال ۱۹۴۹ یک واحه کوچک بوده است . در قالب یک راعهکار جامع ملی برای توزیع دوباره جمعیت و توسعه استانهای غربی چین، شهیزی به عنوان یک منطقه صنعتی جدید یک هدف ویژه قرار گرفت. یک گروه احیای زمین شامل سربازان از خدمت مرخص شده و دانش آموزان برای ساخت کانهای آب، کاشتن درختان، پرورش غلات برپایی کارخانه جات و تآسیس یک شهر جدید در بیابان گوبی به زنجیانگ فرستاده شدند. بعد از رشد صنعتی قابل ملاحظه در طول سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۵ بازسازی و توسعه شهر در سال ۱۹۷۶ شهیزی را تبدیل به یک شهرک جدید (New Town) کرد . با ورود کارگران از قسمتهای شرقی چین، شهر به سرعت رشد کرد . این رشد در طول دو دهه اخیر مخصوصا از اوایل سال ۱۹۹۰زمانی که تمایل عمومی برای سوق دادن جمعیت از شهرهای شرقی به قسمتهای مرکزی با ملاحظات جید در مورد روابط با روسیه وکشورهای آسیای مرکزی ترکیب شد، شتاب بیشتری پیدا کرد . در این فضا اقتصادی سیاسی، شهیزی به عنوان دروازه چین به روی همسایگاه غربی و شمال غربیم در نظر گرفته شد . خیلی زود شهر دارای ۳۰۰۰۰ سکنه شد . با وسعت ۴۶۰ کیلومتر مربع و فضای سبز وسیع که شامل ۴۲% کل فضای شهر میشود، شیهزی به چگالی جمعیت ۱۰۰۰ نفر در هر کیلومتر مربع رسید. با تعداد زیاد پارکها، فضای سبز و خیابانهایی که دو طرفشان درختکاری شده است شهر تبدیل به چیزی شده است که ما به عنوان " شهر باغی " تصور میکنیم . اخیرا این شهر جایزه بین المللی دوبی، که سازمان ملل هزینه اش را تقبل می کند، را بخاطر بهترین تلاش ها برای بهبود محیط زندگی برنده شد .یک جنبه مهم شهر شهیزی توجهه است که به زیر ساختها شده است از جمله پایتخت اجتماعی – انسانی آن . این شهر در ابتدا به عنوان شهری علمی فرهنگی که شامل ۱۸ موسسه علمی تحقیقاتی، بیش از ۳۰۰۰۰دانشمند و بزرگترین موسسه تحصیلات متوسه (higher education) در زینجیانگ شامل ۱۰۰۰۰ دانش آموز را دارد در نظر گرفته شد و هنوز همینگونه عمل می کند . چیزی که شهیزی را منحصر به فرد می کند، میزان توجهی است که برای طراحی یک شهر بی مانند صورت گرفته است . در این مقاله یک دید کلی در مورد الگوی رشد شهر و سیاستهای عمومی مشخص که مراحل توسعه آن را تحت تاثیرقرار داده است، بدست خواهیم آورد . با اسافده از تصاویر محلی و ماهواره ای، ریخت شناسی ( morphology) شهری و الگوهای توسعه روشهای استفاده از زمین را در دو دهه اخیر بررسی خواهیم کرد. بطور خاص می خواهیم بدانیم چگونه مدیریت توسعه برای رسیدن به دستور کار پیشرفت شامل جذب نیروی کار به بخشهای علمی، صنعتی، تجاری و کشاورزی مورد استفاده قرار گرفت. هر چند زینجیانگ بخش بزرگی از مسلمانان یوقور (Yughur) را دارا می باشد یک بعد مشخص توسعه، جذب جمعیت چینی Han از مناطق دیگر کشور بوده است . میزان تاثیر که سیاست توزیع مجدد جمعیت بر تبدیل شهر به یک جمعیت آماده کار داشته است، مطل مهمی است که ارزش بررسی کردن را دارد . هر چند پی بردن به این نکته که چگونه تقاضاها برای سکونت، حمل و نقل و خدمات برای یک شهر جدید با رشد سریع بر آورده شده است مهمتر است . این مقاله بعضی از طرحهای اصلی و سیاستهای کلی که شهر شهیزی را تبدیل به یک شهر قابل زیستن با اعتبار جهانی نموده است را از نزدیک مورد بررسی قرار می دهد.