سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فاطمه اسماعیل پور –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] شهرهای جدید در ایران با اهدافی چون کاهش تراکم مادر شهرها، باز توزیع جمعیت، بهره برداری از منابع طبیعی، تامین مسکن، رونق اقتصادی در مناطق مورد نظر و … در قبل از انقلاب اولین بار در برنامه امایش سرزمین ستیران به منظور تمرکز زدایی جمعیت و فعالیتهای اقتصادی از شهرهای بزرگ به شهرهای جدید اطراف آنها ارائه شد و چند نمونه از آن مانند کن و لویزان در تهران، شاهین شهر، پولاد شهر و ملک شهر در اصفهان به اجرا در آمد. در بعد از انقلاب از سال ۱۳۶۴ استراتژی شهرهای جدید هنگامی که شورای وزیران آن را تایید کرد، عملا آغاز شد در حال حاضر از ۱۷ شهر جدیدی که اغلب، پروژه شان ناتمامی است، هیچ کدام به جمعیت پیش بینی شده خود نزدیک نشده اند و به عقیده اغلب کارشناسان پروژه شهرهای جدید در ایران به دلایلی چون : – عدم فرصت های شغلی کافی در شهرهای جدید و تبدیل شدن آنها به شهرهای خوابگاهی – فقدان خدمات عمومی، رفاهی و فرهنگی – بالا بودن قیمت مسکن برای اقشار کم درآمد در شهرهای جدید به دلایلی چون هزینه بالای تبدیل زمینهای بکر و ناهموار به زمینهای قابل ساخت و ساز و تاخیر در ساخت و سازها و … – نبود هویت، خصیصه های شهری و احساس تعلق به مکان در شهر های جدید و …. نتوانسته اند به اهداف خود نافل شود. ( آتش، فرهاد، شهرداری ها، شماره ۵۷، ص ۱۶) . در این مقاله سعی در پرداختن به مشکل هویت شهری در شهرهای جدید است . هویت محل به ساده ترین جمله یعنی " معنی یک محل " . هویت یعنی حدی که شخص می تواند یک مکان را به عنوان مکانی متمایز از سایر مکان ها شناخته یا بازشناسایی نماید . بطوریکه آن محل شخصیتی مستقل بی نظیر یا حداقل مخصوص به خود را دارا شود. هویت اغلب با زندگی دراز مدت در یک محل و آشنایی زیاد حاصل می شود که باعث ایجاد خاطراتی از آن محل در ذهن ساکنانش می شود . شهرهایی با پویایی بیشتر خاطرات جمعی بیشتری تولید می کنند . این پویایی می تواند در زمینه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و یا سیاسی باشد . عدم پویایی شهرهای جدید در این زمینه ها در بی هویتی انها تاثیر داشته است . هر چند پویایی اقتصادی مهمترین ویژگی های لازم یک شهر خوب است . پویایی فرهنگی و اجتماعی به صورت انجام مراسمی که ریشه در فرهنگ زندگی ساکنان شهر جدید دارد، باعث حس تعلق به آن مکان و افزایش روابط اجتماعی بین ساکنان شهر جدید می شود . فرهنگ و تمدن ایرانی که با آمیخته شدن با فرهنگ و تمدن اسلامی غنی تر گردیده است . آیین ها، جشن ها، مراسم مذهبی ( در سوگواری ها یا اعیاد) در خود دارد که انجام آنها باعث پویایی و انجام اجتماعی در بین افراد می شود . در شهرهای جدیدکه ساکنانش اغلب از مکان های متفاوتی به آن آمدهاند، روابط اجتماعی بسیار محدود می باشد و همچنین حس تعلق به مکان نیز در بین آنها وجود ندارد . برپایی مراسم و آیین مذهبی و سنتی در احیاء خاطره های جمعی موثر بوده و می تواند روابط اجتماعی را افزایش داده و حس تعلق به مکان را در ساکنان شهر جدید ایجاد نماید و این چیزی است که این مقاله سعی در پرداختن به آن دارد.