سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

ابوالفضل قمشه – کارشناس ارشد و دانشوری در رشته تحصیلی شهرسازی از دانشکده هنرهای زیبای

چکیده:

هدف از تهیه این مقاله بحث مختصری در خصوص دسترسی به فضاهای شهری برای همگان به ویژه معلولان و ذکر نمونه موفق آن در شهر بارسلون کشور اسپانیا می باشد.
یکی از عمده ترین وظایف مدیریت شهری آماده نمودن بستر شهر برای استفاده مناسب و جای شهروندان می باشد. این بسترسازی پیش فرض هایی لازم دارد که عمده ترین آن مشارکت عمومشهروندان در یک همکاری مشترک با مسئولان شهر می باشد که امروزه به آن حکمرانی مطلوب شهری می گویند.
لازم است یادآوری گردد که درکشور، جهت مناسب سازی محیط به ویژه محیط شهری کمبود در قوانین و مقررات ملاحظه نمی گردد. سالهاست که ضوابط و مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی و در همین سال های اخیر نیز قانون جامع حمایت ازحقوق معلولان به تصویب مجسل شورای اسلامی رسیده و به کلیه مراجع مربوطه ابلاغگردیده است. این موضوع مبین این واقعیت است که در کشور آنچه در این مورد کمبودها و کاستی ها را نشان می دهد، همان عدممشارکت عمومی و در نتیجه تجاوز به حریم های شهری به ویژه حریم های عمومی و مورد استفاده همگان به خصوص معلولین می باشد.
با وجود قوانین و مقررات ذکر شده هنوز هیچ کوچه و خیابانی را نمی یابیم که معلولان به تنهایی و بدون یازی دیگران بتوانند به آسانی از آنجا عبور کنند و یا اوقاتی را بتوانند با آسایش خیال در این فضاها بگذرانند. این در حالی است که شمار بسیاری از این افراد برادران جانباز و افتخارآفرینان هشت سال جنگ تحمیلی و دفاع مقدس هستند.
منظر دیگر مناسب سایز محیط شهری برای معلولین، گسترش عدالت اجتماعی در قالب کالبدی شهر می باشد. سوال مشخص این است که آیا اصولی را می توان یافت به طوری که در طراحی شهری به جهت مناسب سازی محیط شهری از آن بهره گرفت. در جستجوی این اصول به نمونه موفق مناسب سازی محیط برای معلولین در بارسلون اسپانیا رجوع خواهد شد. شهرها نیز مانند انسانها میتوانند از یکدیگر تجربیات بسیاری کسب نمایند، لذا این کسب تجربه می تواند هم در سطح ملی و هم در سطح بین المللی موجبات همکاری، و تعاون را به وجود آورد.