سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: پنجمین همایش ملی دو سالانه انجمن متخصصان محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

منوچهر طبیبیان – استاد و مدیر گروه شهرسازی دانشکده هنرهای زیبا – دانشگاه تهران

چکیده:

توسعه پایدار پایه . اختصار پایداری در ساده ترین شکل آن به آسانی درک می شود . این مفهوم در یک سیاق جهانی به این معنی است که توسعه اقتصادی، اجتماعی بایستی رو به رشد و بهبود باشند، ولی این توسعه ها مجاز نیستند موجب تخریب محیط زیست گردند . پایداری یکی از متنوع ترین مفاهیم کاربردی است که در مباحث دانشمندان و حرفه مندان که درباره آینده بحث می کنند، بکا ر می رود. این مقوله در تمام نظام ها و حرف وارد شده و پیچیدگی های بسیاری را موجب شده است . با هر عنوان و طریقی که پایداری تعریف و تجزیه و تحلیل شود، مهم است . متوجه این نکته باشیم که مبانی ریشه های این بحث تا آن انداز ه که از فرآیندهای سیاسی جهان مل هم شده به م راتب بیشتر از آن چیزی است که از مباحث آکادمیک بدست آورده است . ایده پایداری، به طور موفقیت آمیزی اگر چه نه د رمضمون ولی به صورت تئوری بر مباحث سیاستگزاری مستولی گشته است . آنچه باقی می ماند این است که مشاهده کرد که آیا این ایده به طور اساسی می تواند در سیاست گزاری ها موثر باشد و به صورت کارآمد ، موثر و برابر به مثابه معیارهای هدایت کننده در شهرها و ارزیابی سیاستگزاریها و سازمان ها بکار رود و یا خیر.