سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری، عمران، نقشه برداری
تعداد صفحات: ۴
نویسنده(ها):
علیرضا شیرخانی – عضو هیات علمی، آموزشکده فنی و حرفهای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، نیشابور، ایران

چکیده:
رشد شهری، در حال تغییر مستمر شرایط زیست انسانی و چهره زمین است. در طول یک قرن جمعیت شهرنشین از ۱۵ درصد کل جمعیت جهان به بیش از ۵۰ درصد آن رسیده است.(ژیرارده. ۹٫۱۹۹۹) شهر پایدار را اگر شهری عادل، زیبا، خلاق، با دسترسی آسان، متنوع، متراکم و چندمرکزی و شهری زیست محیطی بدانیم (راجرز. ۱۹۹۸) به طور حتم معماری که اصول پایداری در آن لحاظ شده باشد میتواند یکی از مهمترین ارکان پویایی و سلامت آن باشد. این مقاله با هدف معرفی ویژگیهای شهر پایدار و جایگاه معماریپایدار در آن به روش توصیفی– تحلیلی به بحث و بررسی میپردازد. مهمترین نتایج این تحقیق بیانگر این واقعیت میباشد که ارتقاکیفیت زیستپایدار، محوریترین رویکرد پایدار معماری شهری است. به طور کلی معماری متکی بر اصول پایداری میتواند، یکی ازاساسی ترین شاخص های تاثیرگذار بر سلامت حیات شهرهای امروزی باشد به گونه ای که بر ابعاد اجتماعی– فرهنگی، اقتصادی و زیستمحیطی اصلیترین سکونتگاه بشر امروزی یعنی شهرها تاثیر مثبتی را ایفا کند و به قول جان راسکین «وقتی که می سازیم بگذار فکر کنیم که برای همیشه می سازیم» تنها در این صورت است که می توان انتظار داشت جوامع شهری امروز به سوی پایداری سوق پیدا کرده اند.