مقاله شيمي درماني با رژيم هاي بر مبناي تاكسان به عنوان يك فاكتور خطر در ايجاد آمنوره ناشي از شيمي درماني (CIA) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي پستان ايران از صفحه ۷ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: شيمي درماني با رژيم هاي بر مبناي تاكسان به عنوان يك فاكتور خطر در ايجاد آمنوره ناشي از شيمي درماني (CIA)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آمنوره ناشي از شيمي درماني
مقاله تاكسان
مقاله سرطان پستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي صفا
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي جاويد غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مهرداد ندا
جناب آقای / سرکار خانم: رجايي الهه
جناب آقای / سرکار خانم: علوي نسرين السادات
جناب آقای / سرکار خانم: الفت بخش آسيه
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري كاظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي تاثير شيمي درماني هاي مختلف بر وقوع آمنوره ناشي از شيمي درماني(CIA) در خانم هاي قبل از منوپوز مبتلا به سرطان پستان در سنين مختلف مي باشد.
روش بررسي: اين يك مطالعه پيگيري كننده بر روي ۲۲۶ زن پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان است كه يكي از سه رژيم شيمي درماني شامل: ۱) روش قديمي CMF(سيكلوفسفاميد، متوتركسات، فلوئوراوراسيل) ۲) شيمي درماني بر مبناي آنتراسيكلين ۳) شيمي درماني بر مبناي تاكسان و آنتراسيكلين را دريافت كرده بودند. تمام بيماران در كلينيك سرطان پستان جهاد دانشگاهي واحد علوم پزشكي تهران درمان و پيگيري شده اند آناليزهاي آماري با استفاده از نرم افزار SPSS انجام و براي تعيين ريسك فاكتورهاي CIA از مدل هاي logestic regression و cox-regression استفاده شده است.
يافته ها: از ۲۲۶ خانم با ميانگين سني ۴۰ سال (۲۶ تا ۵۶ سال) كه در مطالعه شركت داده شدند، ۱۵۴ نفر (%۶۸٫۱) دچار CIA شدند. CIA در ۱۵۱ نفر (%۵۶٫۶) پايدار ماند. CIA در %۲۵٫۵ از خانم هاي درمان شده با رژيم قديمي و در %۶۶٫۷ از خانم هاي درمان شده با رژيم هاي حاوي آنتراسيكلين و در %۷۸٫۷ از خانم هاي درمان شده با رژيم هاي بر مبناي آنتراسيكلين و تاكسان ايجاد شده است. در نتيجه، فركانس CIA در خانم هايي كه با رژيم هاي حاوي تاكسان شيمي درماني شده اند، نسبت به گروه هاي ديگر خيلي بالاتر بوده است (P=0.015). اگرچه وقوع  CIAدر تومورهاي غير حساس به هورمون PR) و (ER در مقايسه با تومورهاي حساس به هورمون ER+) و (PR+  كه شيمي درماني شده اند مختصري بيشتر بود، ليكن اين مساله از نظر آماري معني دار نشد (P=0.629).
در ميان تمام ريسك فاكتورهاي بررسي شده در مطالعه فقط رژيم هاي بر مبناي تاكسان و آنتراسيكلين (CI=1.6-9.8 و odds ratio =0.059) و سن بالاتر از ۴۰ سال (۱٫۹-۶۶ وCI 95%  و odds ratio %3.5) مهم ترين فاكتورها در ايجاد CIA بودند.
نتيجه گيري: نوع شيمي درماني و سن بيماران در شروع سرطان پستان مهم ترين فاكتورهاي خطر در ايجاد CIA هستند و رژيم هاي بر مبناي تاكسان نسبت به بقيه رژيم ها به CIA بيشتري منجر مي شوند.