مقاله شيمي کاني هاي اصلي گابروهاي آلکالن مجموعه افيوليتي جنوب درياي خزر، شمال ايران (شرق گيلان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۷ در مجله پژوهشي علوم پايه دانشگاه اصفهان از صفحه ۱۸۹ تا ۲۰۷ منتشر شده است.
نام: شيمي کاني هاي اصلي گابروهاي آلکالن مجموعه افيوليتي جنوب درياي خزر، شمال ايران (شرق گيلان)
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله افيوليت جنوب درياي خزر
مقاله گابروي آلکالن
مقاله تفريق بلوري فشار کم
مقاله مورب غني شده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صلواتي مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: نقره ييان موسي
جناب آقای / سرکار خانم: كنعانيان علي
جناب آقای / سرکار خانم: صمدي صوفي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در سواحل جنوبي درياي خزر، در زون ساختاري گرگان- رشت، زنجيري از توده هاي گابرويي با روند شمال شرق- جنوب غرب، به داخل سنگ هاي افيوليتي جنوب درياي خزر به سن کرتاسه فوقاني تزريق شده است. اين گابروها از لحاظ ژئوشيميايي بر خلاف سنگ هاي افيوليتي ميزبان خود که ماهيت تولئيتي نشان مي دهند، در قلمرو سنگ هاي آلکالن قرار مي گيرند ۴۵٫۵:SiO2) تا ۴۸٫۵ درصد وزني ۱۴٫۸ :Al2O3 تا ۱۸٫۴۵، ۳٫۲ :MgO تا ۴٫۲۷، Fe2O3 (به صورت آهن کل) ۱۰٫۴۵ تا ۱۳٫۳، CaO: 8.2 تا ۹٫۴۱ و TiO2: 2.79 تا ۳٫۸۲، (Na2O+K2O): 5.2 تا ۶ و Ti/V: 83 تا (۱۰۳٫ از نظر سني نيز علي رغم وابستگي و همراهي گابروهاي آلکالي با مجموعه سنگ هاي افيوليتي به نظر مي رسد که سنگ هاي آلکالي کمي پس از تشکيل واحدهاي تولئيتي به داخل آن ها تزريق شده باشند ولي به هر حال چون اثري از آن ها در واحدهاي جوانتر از سنوزوئيک يافت نمي شود نبايستي خيلي جوانتر از سنگ هاي ميزبان خود باشند. ترکيب شيميايي کاني ها سازنده آلکالي گابروها، دلالت بر تفريق بلوري آن ها از يک ماگماي بازالتي اوليه در فشار پايين دارد. شواهدي چون وجود کلينوپيروکسن هاي با Mg# پايين، وجود منطقه بندي در اين کاني ها و حضور پلاژيوکلاز (با An% پايين) در آلکالي گابروها، مويد تفريق بلوري فشار پايين آن ها از مذاب هاي بازالتي اوليه است. داده هاي شيميايي و کاني شناسي نشان مي دهند که گابروهاي آلکالي داراي منشا مورب غني شده مي باشند.