مقاله شيوع عوامل موثر بر بروز نوروپاتي محيطي در بيماران ديابتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۲۴۱ تا ۲۴۸ منتشر شده است.
نام: شيوع عوامل موثر بر بروز نوروپاتي محيطي در بيماران ديابتي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوروپاتي ديابتي
مقاله شيوع
مقاله عوامل خطرساز نوروپاتي
مقاله مونوفيلامان
مقاله ميشيگان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي ملاذي عذرا
جناب آقای / سرکار خانم: مهاجري تهراني محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مدني سيدپژمان
جناب آقای / سرکار خانم: حشمت رامين
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در بيش از ۸۰% موارد، نوروپاتي محيطي عامل خطرساز بروز زخم پاي ديابتي است. لذا معاينه عصبي در غربالگري بيماران در معرض خطر زخم پا اهميت فراواني دارد. هدف اين مطالعه بررسي شيوع نوروپاتي محيطي در بيماران ديابتي بر اساس يافته هاي باليني و عوامل موثر بر بروز آن مي باشد.
روش ها: اين مطالعه توصيفي – تحليلي و مقطعي در سال ۱۳۸۴ و با انتخاب تصادفي ۱۲۴ بيمار ديابتي كلينيك ديابت بيمارستان شريعتي تهران انجام گرفت. مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه هاي بريتانيا، ميشيگان، سيستم امتيازدهي نوروپاتي ديابت (DNS) Diabetic Neuropathy Score، آزمون ده نقطه اي مونوفيلامان و بررسي نمونه خون ناشتا جهت تعيين قند خون انجام شد. آزمون هاي آماري Chi-square، همبستگي پيرسون و رگرسيون لجستيک استفاده شدند.
يافته ها: محدوده سني بيماران ۷۵-۱۷ سال، ۴۴% مرد، ۹۱% مبتلا به ديابت نوع ۲، ميانگين مدت ابتلا ۱۰ سال و ميانگين قند خون ناشتا ۱۸۱٫۵ mg/dl بود. شيوع نوروپاتي محيطي بر اساس پرسشنامه ميشيگان، DNS و آزمون مونوفيلامان ۳۲-۳۸% و با پرسشنامه بريتانيا ۵۴% برآورد شد. قويترين رابطه خطي بين پرسشنامه ميشيگان با DNS(0.7=ضريب همبستگي) و سپس بين آزمون مونوفيلامان وDNS  با ضريب همبستگي حدود ۰٫۶ مشاهده شد. سن بالاي ۵۰ سال، مدت ابتلا به ديابت بيش از ۱۰ سال و قند خون ناشتا بالاتر از ۲۰۰ mg/dl، عوامل خطرساز بروز نوروپاتي با استفاده از معيار DNS بودند.
نتيجه گيري: شيوع بالاي نوروپاتي ديابتي در اين مطالعه، مويد اهميت ارزيابي و توجه به نوروپاتي در معاينه بيماران ديابتي است. با توجه به دقت هاي مشابه و سهولت انجام، پيشنهاد مي کنيم از پرسشنامه ميشيگان و آزمون مونوفيلامان در کنار هم براي تشخيص نوروپاتي ديابتي استفاده شود. در بيماران مسن تر، سابقه ابتلاي طولاني تر و بيماران با قندخون بالا، ارزيابي مرتب پاها و كنترل شديد قندخون مد نظر باشند.