مقاله شيوع ليشمانيوز جلدي و جدا سازي انگل ليشمانيا از بيماران مبتلا به سالک در روستاهاي مرزي شهرستان گنبدکاووس به روش PCR در سال هاي ۱۳۸۵-۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۲۵۰ تا ۲۵۶ منتشر شده است.
نام: شيوع ليشمانيوز جلدي و جدا سازي انگل ليشمانيا از بيماران مبتلا به سالک در روستاهاي مرزي شهرستان گنبدکاووس به روش PCR در سال هاي ۱۳۸۵-۱۳۸۶
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گنبدکاووس
مقاله ليشمانيا ماژور
مقاله گلستان
مقاله ليشمانيوز جلدي
مقاله ITS-PCR

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسگريان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رهبريان نورينا
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي راد مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: حجاران هما
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازي فريده
جناب آقای / سرکار خانم: مسگريان زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: تقي پور نيلوفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ليشمانيوز جلدي در اکثر شهرهاي ايران به طور اندميک ديده مي شود. شهرستان گنبدکاووس از جمله کانون هاي آلوده قديمي است. چون مطالعه جامعي در اين زمينه در اين منطقه نشده بود اين پژوهش به منظور بررسي تعيين شيوع ليشمانيوز جلدي در روستاهاي مرزي اين شهرستان به روش PCR انجام گرفت.
روش بررسي: به منظور تعيين شيوع بيماري در بين ساکنين روستاهاي مورد مطالعه طي ماه هاي آبان، آذر و دي در سال ۱۳۸۵جمعا ۶۹۹۰ نفر مورد بررسي قرار گرفتند. براي شناسايي گونه هاي ليشمانيا، ابتدا نواحي
ITS1 و ITS2 در ريبوزومال DNA چهل و شش ليشمانياي ايزوله شده از بيماران به روش PCR تکثير گرديد و محصول ITS-PCR با الکتروفورز روي آگاروز %۱٫۵ جدا شد (۲۰۰ ميلي آمپر، ۱۴۰ ولت). سپس با رنگ آميزي توسط اتيديوم برومايد باندهاي جدا شده قابل رويت و از آن ها عکس گرفته شد. جهت تاييد نتايج مولکولي، تعداد شش ايزوله ليشمانيا نيز هر کدام به طور جداگانه به دو موش بالب/سي تلقيح شدند.
يافته ها: در اين مطالعه
%۰٫۵ افراد به سالک حاد مبتلا بودند. بيشترين ميزان آلودگي زخم حاد (%۲) در بين افراد ۱۰-۰ سال و کمترين ميزان آلودگي (%۰) در سنين بالاي پنجاه سال بود. %۶۲٫۹ افراد داراي جاي زخم بودند و بيشترين ميزان جاي زخم در گروه سني ۲۰-۱۱ سال ديده شد.
نتيجه گيري: نمونه هاي جدا شده از بيماران مبتلا به سالک در روستاهاي مرزي شهرستان گنبدکاووس پس از انجام ITS-PCR و مقايسه پروفايل ژنوميک آن ها با نمونه هاي استاندارد ليشمانيا ماژور، ليشمانيا تروپيكا و ليشمانيا اينفانتوم، همگي ليشمانيا ماژور تشخيص داده شد و با ايجاد زخم در تمام موش ها پس از گذشت پنج ماه، اين نتايج تاييد گرديد.