مقاله شيوه معماري شيروان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در باغ نظر از صفحه ۳ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: شيوه معماري شيروان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايران
مقاله شمال آذربايجان
مقاله شيوه معماري شيروان
مقاله معماري عهد سلجوقي
مقاله معماري عهد ساساني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آجورلو بهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سبك شناسي معماري ايراني كاستي ها و ناگفته هاي بسيار داشته است. شيروان يكي از شيوه هاي معماري اسلامي ايران در شمال آذربايجان است كه تا كنون در ايران به كفايت معرفي نشده است. همچنين در جمهوري آذربايجان، به دليل تأثير نظام فكري- سياسي اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي سابق، سبك شناسي معماري اسلامي گسسته از تاريخ و هنر ايراني و فرهنگ اسلامي تحليل و بررسي شده است.
بررسي آثار معماري به جاي مانده از شيوه شيروان در شمال آذربايجان، كه بدان عنوان زيباي «معماري عصر نظامي گنجوي» را داده اند، نشان مي دهد كه اسلوب معماري شيوه شيروان برآيند سرمشق هاي معماري عهد ساساني و نيز تاثير آموزه هاي معماري اسلامي خراسان بوده است. نگارنده در نوشتار حاضر كوشيده است كه شيوه معماري شيروان را با سه شناسه اصلي تحليل و معرفي كند :
۱٫ ايجاد وحدت نماي درون و برون بنا با كاربرد عنصر سنگ؛ كه ميراث معماري عهد ساساني است.
۲٫ پلان چهار گوشه ساده و بدون ايوان براي مساجد؛ كه برگرفته از پلان آتشكده هاي چهارطاقي است.
۳٫ تك مناره بلند و جدا از كالبد اصلي مسجد؛ كه تاثير معماري عهد سلجوقي خراسان است.