سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

قاسم قربانی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه علوم پایه دامغان
منصور وثوقی عابدینی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
حبیب الله قاسمی – دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود
محمدهاشم امامی – سازمان زمین شناسی کشور

چکیده:

نوار ماگمایی جنوب دامغان حاوی چندین توده نفوذی بعد از ائوسن است که عمدتا به داخل سن های آتشفشانی ائوسن نفوذ کرده اند. ترکیب سنگ شناسی این توده ها غالبا شامل مونزوگرانیت، گرانودیوریت و کوارتز مونزودیوریت است. بافت آنها گرانولار دانه درشت تا دانه ریز بوده و شواهد صحرائی و بافتی نشان دهنده نیمه عمیق بودن این توده هاست. نظر به ماهیت کالکوآلکالن این توده ها و از آنجا که آمفیبول ها قابل استفاده ترین کانی ها برای محاسبه ژئوترموبارومتری در توده های آذرین کالکوآلکالن هستند، بنابراین از این کانیها برای تحقق این امر در توده های آذرین منطقه استفاده شده است. تعیین عمق نفوذ توده ها با استفاد ه از بارومتر Al هورنبلند نشان میدهد که فشار جایگیری آنها از حدود ۰/۵۱ تا ۰/۹۸ کیلوبار (اعماق حدود ۱/۵ تا ۳/۵ کیلومتری) تغییر می کند. دمای تعادل نهایی و توقف تبادلات سیستمهای کانیایی آنها توسط ترمومترهای مختلف از۶۱۳ تا ۸۳۳ درجه سانتی گراد تعیین شده است.