حکومت غزنوی برای آن که پایه های سلطنت خود را در ایران محکم کنـد بـه تجدیـد و برپـایی جشـن مهرگـان توجـه خاصـی داشت در این روز سلطان بر تخت می نشست و امیر زادگان و اولیا و حشم پیش می آمدنـد و نثـار مـی کردنـد و امـرای ولایـات بزرگ برای شخص شاه هدایایی می فرستادند شعرا شعر می خواندند و سلطان و درباریان به افتخار این روز فرخنـده شـراب مـی نوشیدند و نشاط می کردند و شعرا و مطربان صله می گرفتند.(مسجدی – صالحی ساداتی،۱۳۸۴،ص( ۳۳

نمونه:در مدح سلطان محمود غزنوی: به فرخی و به شادی و شاهی ایران شاه به مهرگانی بنشست بامداد پگاهبر آن که چون بکند مهرگان به فرخ روز به جنگ دشمن واژون کشد به سغد سپاهبه مهر ماه ز بهر نشستن و خوردن به تا بخا نه فرستند شهریاران گاه ( دیوان ، ص ۳۴۴ ، ب ( ۶۹۳۴-۶۹۳۲

باده نوشی در جشن مهرگان :

یکی دیگر از کارهایی که در اعیاد و جشن ها و از آن جمله در جشن مهرگان انجام می گرفت نوشیدن می بود.نمونـه از دیـوان فرخـی در مدح ابوبکر قهستانی عارض لشکر:
عیدست و مهرگان و به عید و به مهرگان نو باوه یی بود می سوری ز دست یار (دیوان، ص ۱۹۵، ب ( ۳۸۹۰

در تهنیت مهرگان و در مدح امیر یوسف:
گل و می خواه بر این جشن امشب از رخ نخشبی و دولب قای ( دیوان ، ص ۳۸۸ ، ب ( ۷۸۹۶

در دوره ی غزنوی در ماه رمضان و روزهایی که پادشاه یا دیگران روزه دار بودند از نوشیدن می اجتناب می کردند در ابیـات ذکـر شـده ، فرخی ضمن اشاره به این رسم به معشوقه بازی ها نیز اشاره ای کرده است .
» و روز شـــنبه بیســـت و چهـــارم ذی العقـــده مهرگـــان بـــود امیـــر رضـــی االله عنـــه بـــه جشـــن مهرگـــان بنشســـت … و شـــراب روان شـــد بـــه بســـیار قـــدح هـــا و بلبلـــه هـــا و ســـاتگینها و مطربـــان زدن گرفتنـــد و روزی بـــود چنـــان کـــه چنـــین پادشـــاه پـــیش گیرد.)« بیهقی، ۱۳۸۷،ص ( ۷۲۵
» و روز چهارشـــنبه نهـــم ذوالحجـــه بـــه جشـــن مهرگـــان بنشســـت و هدیـــه هـــای بســـیار آوردنـــد و روز عرفـــه بـــود امیـــر روزه داشت و کس را زهره نبود که پنهان و آشکار نشاط کردی.)«همان ، ص (۸۸۶