سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت استراتژیک

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

امیر مرادی – لیسانس مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت ایران، فوق لیسانس MBA از دان
رضا حسنوی – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر / رییس دانشکده مدیریت و مهندسی ص

چکیده:

قرار گرفتن زیر چتر سازمان مادر برای شرکت های زیر مجموعه وقتی ارزشمند است که سبب گردد شرکت زیر مجموعه عملکرد بهتری داشته باشد و شرکت مادر بیش از هزینه هایی که ایجاد میکند برای شرکت های زیر مجموعه ارزش بیافریند. عامل اصلی برای ارزش آفرینی شرکت مادر، ایجاد هماهنگی میان نحوه عملکرد و خصوصیات شرکت مادر از یک سو و فرصتهای بهبود موجود در شرکتهای زیر مجموعه از سوی دیگر است.
در این مقاله، ابتدا خصوصیات شرکت مادر و شرکت های زیر مجموعه بررسی می گردد و سپس چهار شیوه رایج برای ایجاد ارزش آفرینی در شرکت های زیر مجموعه یعنی نفوذ انفرادی، نفوذ اتصالی، نفوذ عملیاتی و خدماتی و نفوذ توسعه ای مورد بررسی قرار می گیرند و چالشهای پیش روی هر شیوه بیان می گردد.