سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مسکن و توسعه کالبدی روستا

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

احسان عدیلی – دانشجوی دکتری سازه
محمدعلی سعیدیان – کارشناس سازه

چکیده:

اغلب سازه ها با هر جنس و مصالحی که ساخته شوند پس از مدتی بنا به دلایلی نیاز به مقاوم سازی پیدا می کنند. غیر از سازه های معمولی ساختمان هایی نیز وجود دارند که با توجه به اهمیتشان بایستی مقاوم سازی شوند. سازه های باستانی که هویت ملت ها شمرده می شوند از این دسته هستند. روش های فراوانی در سال های اخیر برای انجام مقاوم سازی توسط مهندسین ارایه شده است. بسیاری از این روش ها به دلیل هزینه زیاد و اجرای سخت جای خود را به روش های کم هزینه تر و مدرن تر داده اند. از جمله مدرن ترین و پیشرفته ترین روش های مقاوم سازی استفاده از جداساز پایه (Base isolation) است. در این روش که البته مختص مقاوم سازی نیست و بسیاری از مواقع سازه ها از ابتدا با جداساز پایه طراحی می گردند، برای مقابله با زلزله سعی می شود از انتقال نیروی زلزله به سازه جلوگیری گردد. اگرچه آیین نامه های معتبر اروپایی و آمریکایی روابط طراحی این سازه ها را نیز ارایه نموده اند اما متاسفانه مهندسین ایارانی آشنایی کمتری با سازه های پایه دارند. بنابراین ضروری است در این زمینه گام های جدی برداشته شود.