سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: سومین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

کاظم فروزنده – گروه اقتصاد و بهره‎وری مرکز تحقیقات راه‎آهن‌ ج.ا.ا

چکیده:

وابستگی اقتصاد ملی ما به نفت و محدودیت منابع آن چند سالی است که در محافل کارشناسی مورد توجه قرار گرفته است در این میان بخش حمل و نقل از یک سو به دلیل مصرف فرآورده‎های میان تقطیر ارزشمندی نظیر بنزین و گازوئیل و از سوی دیگر به دلیل مشکلات فنی بسیار در جایگزینی انرژی‎های دیگر از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است، هم‎چنین به نظر می‎رسد صرفه‎جویی در این بخش نیازمند سرمایه‎گذاری هنگفتی می‎باشد. این در حالی است که صنعت حمل و نقل ریلی به دلیل ماهیت ذاتی آن که مصرف سوخت کمتری نسبت به حمل و نقل جاده‎ای دارد به گونه‎ای که در ایران برای حمل و نقل بار و مسافر یکسان با حمل و نقل جاده‎ای ۴/۹ برابر مصرف سوخت آن کمتر می‎باشد.
پرداخت یارانه سنگین ۲۲ هزار میلیارد ریالی دولت به سوخت مصرفی حمل و نقل که معادل ۷ درصد بودجه کل کشور می‎باشد، مانع بسیار مهمی برای پیشرفت اقتصاد ملی می‎باشد. واقعی کردن قیمت سوخت، قوانین حمایتی یکسان و سیاست‎های مدون و بدون تبعیض در شقوق مختلف حمل و نقلی، اجبار در حمل بار انبوه در فواصل بیش از ۵۰۰ کیلومتر و مالیات بر مصرف سوخت استفاده از خودروهای آئرودینامیک با وسائل درون‎سوز بهینه از جمله راه‎کارهای پیشنهادی مرکز تحقیقات راه‎آهن جمهوری اسلامی ایران می‎باشد که می‎تواند هر ساله حدود ۴۰ هزار میلیارد ریال از طریق استفاده بهینه و صرفه‎جویی درست از انرژی به نفع اقتصاد کلان کشور در سرمایه‎گذاری‎ها تزریق گردد.