مقاله ضبط ارجح «ي» ميانجي در حالت اضافه و همايي با «ها» غير ملفوظ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در فنون ادبي از صفحه ۶۳ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: ضبط ارجح «ي» ميانجي در حالت اضافه و همايي با «ها» غير ملفوظ
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خط فارسي
مقاله واج
مقاله صامت ميانجي
مقاله مصوت
مقاله هجا
مقاله اضافه
مقاله هاي غير ملفوظ
مقاله ياي ميانجي
مقاله ياي ابتر
مقاله ياي ملينه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايراني محمدمراد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از مشکلات نگارشي زبان فارسي، کتابت و اظهار نشانه اضافه اسمي يا وصفي در مورد واژه هايي است که در صورت نوشتاري آن ها «ـه/ه» غير ملفوظ به کار رفته و به عبارتي، واج پاياني آن ها کسره (ـ) يا مصوت کوتاه «e» به شمار مي آيد. اختلاف در شيوه نگارش صامت ميانجي «ي» (y) پس از واژه مختوم به «ها» ناملفوظ به صورت «ي» کامل پس از «ـه/ه» يا به شکل «يا» ابتر (ء) بر روي «هـا» ناملفوظ (ـه/ ه) ناشي از دو تفاوت دو نگاه نو و سنتي است. نوشتار حاضر در پي آن است که ضمن تشريح و نقد هر دو ديدگاه، به بررسي سير تحول تاريخي ميانجي «ي»، شناسايي ارزش آوايي آن، و نقش اين همخوان ميانجي در ساخت و افزايش هجاي جديد و در نهايت گزينش نگارش شايسته تر آن بپردازد تا شايد با پذيرش نتيجه پژوهش حاضر، شاهد کتابت واحدي از آن در همه منابع مکتوب و رسانه هاي نوشتاري (کتاب، رساله، مقاله، روزنامه، مجله، نوشته هاي الکترونيکي و …) باشيم.