سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: همایش ملی فناوری و صنعت دریایی کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عباس بادکوبه – کارشناس ارشد شرکت هرمزان دریاپیما ، بندر عباس

چکیده:

طبق دو کنوان سیون امضا شده توسط هفت کشور حوضه خ لیج فارس (شامل ای ران، عمان، ک وی ت،عراق، عربستان، امارات متحده عربی و قطر) که اولین آن در سال ۱۹۷۸ بنام ROPMEدر کویتو دو می بنامMEMACدر سال ۱۹۸۲ در بح رین، دولت ه ای این کشورها متعهد به اختصاصهزینه ای بمنظور ایجاد امکاناتی شامل پاسخ به حالتهای اضطراری (Emergency response)و پاسخ به موارد آلودگیهای نفتی(oil spill response)در دریا و همینطور همکا ری متقابل بایکدیگر در این موارد شده اند. با اشاره به تعهدات ایران در مورد توجه به مسائل زیست محیطی دریا ایجاد امکانات در اسکله ها در پاسخ س ریع به حالته ای اضطرا ری که ت اثیر مست قیم و انکارناپ ذیری بر روی م حیط زیست د ریا دارند ام ری ضرو ری است و مسلما این واکنش س ریع باعث کاهش ه زینه های هنگفت پاکسا زی دریا خواهد شد و حتی در بی شتر مواقع بعلت مانع شدن از بوجودآمدن آلودگی ، از بین رفتن هزینه ها را باعث خواهد شد. با توجه به مطالب فو ق الذکر شناخت علم سالویج و سازمان چ نین تیم ه ایی از اه میت با لایی برخوردار خواهد بود. در این مقاله بخش عمده مطالب به ضرورت آشن ایی با سال ویج اختصاص خواهد داشت و در خصوص امکانات مورد نی از و چارت سازمانی و چگونگی عملیات یک تیم سالویج بحث خواهد شد.