سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش بین المللی شهرهای جدید

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

پیروز حناچی –

چکیده:

[توضیح: مقالات این کنفرانس فقط به صورت چکیده در مجموعه سیویلیکا نمایش شده است] مطالعات طرح مجموعه شهری تهران نشان داد که ۸ حوزه شهری دیگر در سطح استان تهران به غیر از شهر تهران، لازم است دارای نقش های فعالتری باشند تا توزیع فضایی جمعیت و خدمات د راین پهنه بطور عقلانی تری انجام پذیرفته و از تراکم و گسترش بی رویه شهر تهران جلو گیری شود . چرا که این تراکم روز افزون باعث بروز مشکلات عدیده ای برای کلانشهر و نیز شهروندان تهران خواهد شد . این ۹ حوزه شهری که بعضا شامل یک شهر و در برخی موارد نیز شامل چند شهر می شوند، الزاما شهر جدید به معنای مکانی که با برنامه ریزی از پیش تعیین شده احداث شده باشند، نیستند و شهر و شهرکهایی که از دهه های گذشته به صورت خودرو به وجود امده اند، بیشترین سهم را در این میان به خود اختصاص می دهند. این قطبهای جمعیتی واقع در استان تهران، د روهله اول لازم است به عنئوان مکان های جذب و تثبیت جمعیت در خارج از شهر تهران عمل نموده و به نوعی انتطظام و انسجام فضایی در این سطح کمک کنند و در مرحله بعد یعنی پس از دوره تثبیت ک ساختار قطبی و فضایی خود را به دست آوردند. دیگر نه به عنوان مکان های جذب جمعیت مهاجر از دیگر شهرستانها با جذب جمعیت سرریز جمیعت تهران، بکله به عنوان مططب های جمعیتی که هر یک خود دارای تعامل با حوزه های شهری مجاور هستند .