سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

طیبه حاجی سلطانی – دیپلم

چکیده:

بخشی از نیروهای فعال جامعه ما افراد معلول جسمی – حرکتی هستند که در عرصه های گوناگون توانسته اند شایستگی خود را درخدمت به کشور به کار ببرند. از این رو لازم است به منظور ارائه معیارها و روش های طراحی، توسعه ونوسازی نواحی شهری متناسب با شرایط جسمی افراد معلول مقررات شهرسازی و معماری مورد بازنگری قرار گیرد تا افراد معلول بدون کمک دیگران و به طور مستقل بتوانند از آن استفاده کنند.
درطراحی ساختمان های عمومی برای استفاده افراد معلول جسمی – حرکتی بایست ضوابط زیر رعایت گردد:
– ورودی ساختمان حتی الامکان هم سطح پیاده رو باشد.
– در راه پله وجود علایم حسی در کف، قبل از ورود به قفسه پلهو در پاگردها برای هشدار به نابینایان و کم بینایان الزامی است.
– حداقل تعداد پله بین دوپاگرد باید ۱۲ پله باشد
آسانسور هم سطح ورودی و یا در دسترس بلامانع صندلی چرخدار قرار گیرد.