مقاله طبقه بندي محدوديت هاي مورفولوژيكي توسعه شهري با استفاده از DEM ماهواره اي و GIS (مطالعه موردي: محدوده طرح جامع شهر اهر) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فضاي جغرافيايي از صفحه ۱۶۵ تا ۱۷۹ منتشر شده است.
نام: طبقه بندي محدوديت هاي مورفولوژيكي توسعه شهري با استفاده از DEM ماهواره اي و GIS (مطالعه موردي: محدوده طرح جامع شهر اهر)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اهر
مقاله مورفولوژي
مقاله سيستم اطلاعات جغرافيايي
مقاله مدل ارتفاعي رقومي شده
مقاله طبقه بندي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي مقدم محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: ثقفي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: شفيعي ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده كريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شهرنشيني به طور طبيعي همراه با رشد و توسعه كشورها اتفاق مي افتد، به طوري كه در برخي از موارد توسعه شهرها بر روي اشكال مورفولوژيك ناپايدار سطح زمين منتهي به بروز بسياري از محدوديت هاي طبيعي در توسعه آتي شهر مي گردد. در حالي كه تعيين و طبقه بندي اشكال مورفولوژيك سطح زمين و تعيين كاربري هاي مرتبط با آنها مي تواند محدوديت ها و مخاطرات طبيعي ناشي از اشكال مورفولوژيك را كاهش دهد. شهر اهر واقع در ۱۲۰ كيلومتري شمال شرق تبريز، در منطقه اي با محدوديت هاي مورفولوژيك بسيار ناشي از توپوگرافي كوهستان هاي شناخته شده شمال غرب ايران واقع شده است. در اين مطالعه، مناطق مستعد توسعه آتي شهر اهر بر مبناي داده هاي مورفولوژي سطح زمين طبقه بندي شده و در نهايت نتايج مطالعه به گونه بصري ارايه شده است.
يكي از ابزارهاي رايج، مهم و پذيرفته شده براي تصميم گيران در خصوص تجزيه و تحليل داده هاي فضايي و شهري و برنامه ريزي توسعه منطقه اي، سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي است. همراه با توسعه سيستم هاي اطلاعات جغرافيايي مديريت منابع زيست محيطي و طبيعي از سيستم اطلاعاتي برخوردار شده اند كه داده ها در آن به سهولت در دسترس قرار گرفته، به سادگي با يكديگر تلفيق مي شوند و به راحتي قابل ويرايش هستند، به طوري كه در زمينه هاي مختلف تصميم گيري در خصوص مديريت و برنامه ريزي منابع طبيعي، مورد استفاده قرار مي گيرند. در اين مطالعه جهت شناسايي مناطق توسعه شهر اهر از سيستم اطلاعات جغرافيايي به طور گسترده اي استفاده شده است.
نتايج ارايه شده ما نشان مي دهند كه بخش غالب مناطق مسكوني در مراحل آتي توسعه شهر اهر (حدود ۷۵ درصد از مساحت) در مناطقي با محدوديت هاي مورفولوژيك با درجات متفاوت واقع خواهند شد.